Zon, zee, strand en heel veel kitesurfers – Mui Ne

Na een paar dagen in het hart van Hanoi zijn we de drukte wel een beetje zat. Het maakt niet uit hoe laat het is, je hoort altijd scootertjes en brommertjes door de straten scheuren. Hoog tijd voor een change of scenery, en als we dat doen, doen we het ook direct goed. We gaan richting het strand! Het is even zoeken waar dat het beste kan binnen ons budget, maar uiteindelijk valt ons oog op Mui Ne. Dit kleine stadje ligt pal aan de kust op zo’n 5 uur rijden van Ho Chi Minh City. Dus we boeken een vlucht van Hanoi naar Ho Chi Minh City, zoeken een hotel heel dicht bij het treinstation (de trein naar Mui Ne vertrekt om 6.40u) en boeken een super relaxte accommodatie waar we heerlijk tot rust kunnen komen, Mui Ne Hills Bliss.

Stoelendans

De trein van Ho Chi Minh City naar Mui Ne doet er ongeveer 4 uur over. Als we ’s ochtend met ons slaperig hoofd in de trein stappen zijn we niet eens de eerste passagiers. We gaan op onze plek zitten… althans dat denken we. Een kwartier later horen we ineens achter ons een stem zeggen dat we op hun plek zitten. Nee toch? Of… zouden de nummertjes niet voor je staan, maar op de achterkant van je stoel? Gelukkig zijn we niet de enige die het fout hebben gedaan en mogen wij tegen de mensen voor ons herhalen dat ze niet op de juiste plek zitten. Een hele stoelendans verder zit iedereen op de juiste plek en kunnen we vertrekken. De trein is qua stoelen relaxter dan de treinen die we in China hebben gehad, maar we worden hier wel iets meer door elkaar geschud. Wat wel grappig is om te zien is de afstand tussen de rails en overige gebouwen, rotsen en wegen. Er wordt hier tot praktisch op het spoor gebouwd. Een hele rare sensatie, alles zo snel voorbij zien te komen.

De trein gaat niet verder dan Phan Tiet. Hier stappen we in de taxi richting Mui Ne. Een klein half uur later worden we afgezet voor de ingang van ons hotel. We zien een lange steeg met aan beide kanten winkeltjes en restaurantjes. Hoe verder we lopen, hoe meer het omhoog gaat. Het laatste stuk is echt super steil. Maar je hebt wel een prachtig uitzicht over de omgeving vanaf hier. Onze kamer is nog niet klaar, dus we gaan eerst maar eens even een hapje eten en bijkomen van de hele onderneming. Aan de rand van het zwembad met uitzicht op de oceaan lunchen we, hier kunnen we wel aan wennen.

Lekker Nederlands

Dan komt de eigenaar naar ons toe om even een praatje te maken, zijn naam is Erik en hij komt uit België. Eindelijk weer eens gewoon lekker Nederlands kletsen met iemand anders. Hij tackelt gelijk even een paar issues waar we niet uitkwamen. Bij het inchecken worden hier in Vietnam de paspoorten ingenomen. Wij zijn daar niet echt van gecharmeerd, want het is wel je paspoort. Erik legt uit dat dit bij wet in Vietnam is vastgelegd. Als er een controle komt moet een hotel kunnen aantonen wie er op dat moment in het hotel verblijven. Dit gaat dus op basis van de paspoorten. Dat is een duidelijk verhaal. Toch fijn om deze informatie in je moedertaal te krijgen, de Vietnamezen kunnen dit niet altijd even duidelijk verwoorden. Verder geeft hij aan dat onze kamer klaar is, hoog tijd om onze spullen die kant op te brengen en iets luchtigs aan te trekken.

We hebben een prachtige kamer met een eigen balkon waarop een grote bank en een hangmat staan. De kamer zelf is lekker ruim met een fijne badkamer. Hier kunnen we het wel even uithouden. Helaas is Kenji de eerste twee dagen geveld door griepachtige verschijnselen. Beneden aan de weg zit een apotheek waar ik maar even wat versterking ga zoeken. Een aardige Vietnamese man leeft helemaal mee en trekt zijn grote pillenbak open. Hij is op dreef en stelt een heel pakket samen voor natuurlijk een superleuk toeristenprijsje. Gelukkig helpen de pillen en is Kenji zo weer op de been.

Kitesurfer paradise

Onze dagen bestaan voornamelijk uit lekker lui zijn en relaxen. Elke ochtend worden we getrakteerd op een uitgebreid ontbijt. Koffie, thee en een lekker sapje, met daarbij pannenkoekjes, vers fruit en af en toe nog een glaasje yoghurt. Het voordeel als je ergens langer blijft is dat ze net even dat stapje extra zetten. We werken aan de website of liggen lekker bij het zwembad. En elke dag genieten we van al die kleurrijke vliegers. Mui Ne is namelijk een paradijs voor kitesurfers. De wind is hier bijna altijd goed.

Op het strand kun je hier nog meer van genieten en zie je ook de verschillende leerfases. Sommige kitesurfers staan nog op het strand om de vlieger te leren beheersen. Sommige zijn al zover dat ze het water in mogen onder begeleiding. Ziet er heel leuk uit, zo’n instructeur die aan je gaat hangen. En dan zijn er natuurlijk de pro’s die over het water schieten, springen en even laten zien hoe je nou echt moet kitesurfen.

Mui Ne Kitesurfers, Backpackjunkies

Russische invasie

Mui Ne is niet heel groot, de meeste winkels en restaurants bevinden zich aan de hoofdweg die door de hele plaats heen loopt. Hoewel we ondertussen wel wat gewend zijn aan de Vietnamese borden zien we hier ineens een andere bekende taal, Russisch. We hadden al gehoord dat het in andere kustplaatsen in Vietnam echt een plaag is, maar ook Mui Ne hebben ze dus gevonden. We horen van andere gasten dat ze zelfs in het Russisch werden aangesproken door een spa. Dat is toch wel jammer.

Er wordt ook nog veel gebouwd in Mui Ne. We zien allerlei borden voor supergrote all-in complexen. Gelukkig is het stuk naar het strand toe al helemaal vol, dus het uitzicht zal niet snel veranderen. En als die mensen lekker in hun complex blijven zitten, kunnen wij van Mui Ne zelf blijven genieten.

In den beginne

Als we Erik later nog een keer treffen bij het zwembad verteld hij over de start van zijn onderneming. Hij was met vrienden aan het surfen en destijds waren alle complexen naast het strand gebouwd. Maar hij keek om hoog en zag duinen. Snel is hij die kant op gegaan, zag een stuk land wat hij erg mooi vond en kocht dit direct van de lokale eigenaar. Een tripje langs alle ATM’s in de omgeving en voor hij het wist was hij eigenaar. Een slimme zet, want hierdoor heb je altijd een fijn briesje, wat de warmte dragelijk maakt. Er zijn ondertussen drie verschillende hotels die allemaal onder dezelfde keten horen en elk hotel heeft zijn eigen voordelen. Ons verblijf in Mui Ne Hills Bliss is echt de topper in Vietnam geweest.

Aan alle goede dingen komt een einde

Na twee weekjes zon, zee en strand is het weer tijd om door te reizen. We vertrekken weer met de trein terug naar Ho Chi Minh City. Deze keer vertrekt de trein om 13.00 uur. Als we aankomen op het station is de hele staf net lekker aan het lunchen/chillen. We hebben onze kaartjes online gekocht, dus gaan we lekker in de wachtruimte zitten kijken naar iedereen die langzaamaan binnen druppelt. We hebben weer de fijne trein met vliegtuigstoelen en voor we het weten staan we in een compleet andere wereld. Terug in Saigon, hoog tijd om deze stad eens uitgebreid te gaan verkennen!

Reageer op dit artikel

avatar
  Subscribe  
Abonneren op