Te voet Ho Chi Minh City (Saigon) verkennen

Onze eerste kennismaking met Ho Chi Minh City bestond uit een tochtje met de bus van het vliegveld naar ons hotel. Aangezien we  de volgende dag heel vroeg met de trein vertrokken hadden we een hotel gekozen vlak bij het station. Helaas is dit niet een buurt met leuke eettentjes, dus we eindigden die avond bij de lokale KFC op het station.

De herberg is vol

Nu zijn we terug in Ho Chi Minh City om de stad echt te gaan ontdekken. We hebben een hostel geboekt op de drukste backpackers straat die er te vinden is, Bui Vien. Als we aankomen worden we netjes ontvangen, onze paspoorten worden ingenomen en tijdens het wachten worden we getrakteerd op een lokaal drankje. Zodra we dat op hebben en naar onze kamer willen geeft de hotelmedewerker aan dat ze helaas een fout hebben gemaakt met onze reservering en dat er die nacht geen plek is. Wel hebben ze een andere kamer voor ons geregeld in een ander hostel. Of we achterop de motor willen springen, zodat ze weg kunnen brengen. We vragen toch maar even of het misschien te lopen is, want het verkeer is hier net zo gek als in Hanoi. Gelukkig is dit geen probleem, het is slechts 5 minuten verderop dezelfde weg. Onze backpacks worden op de scooter gezet en voor ons weg gebracht. Even later zitten we in een op zich leuke kamer ons af te vragen wat er nu weer gebeurd is. Als je denkt dat je alles wel hebt gehad met hostel/hotel boekingen, weten ze je toch weer te verrassen.

HCMC, hostel, Backpackjunkies

De volgende dag verhuizen we terug naar het hostel wat we geboekt hebben. We krijgen een kaart van de omgeving met de hoogtepunten aangestipt. Daar kunnen we wel even mee uit de voeten. Na onze twee weken relaxen zijn we wel toe aan wat beweging en dus stippelen we een route uit langs een aantal van de bezienswaardigheden. We beginnen vroeg in verband met de warmte en dit blijkt later een slimme zet te zijn in verband met de openingstijden.

Tao Dan Park

Het blijft knap, zodra je het park in loopt verstommen de stadsgeluiden en waan je je even in een andere wereld. Ook hier zijn de mensen lekker actief bezig met gymnastiek of andere activiteiten, wat we in China ook heel veel gezien hebben. Het lijkt wel of de mensen in Azië veel meer op straat leven, elkaar opzoeken in parken en op die manier even de drukte ontsnappen. Onder de beschutting van de bomen is het ook lekker koel. Niet verwonderlijk, want in dit park staan meer dan 1.000 bomen. We wandelen op ons gemak door het park, want er is zo veel te zien. Het park is dan ook 10 hectare groot. De route die we zouden lopen dwars door het midden van het park veranderd al snel in een zig-zag van highlight naar highlight.

Notre Dame

Als we het park uitlopen komen we langs het Indepence Palace. We hebben gelezen dat je hier wel aardig wat tijd voor nodig hebt, en het paleis gaat tussen de middag dicht. Die laten we voor een later tijdstip. We moeten de weg oversteken, maar het is echt superdruk. Het verkeer stopt hier niet voor voetgangers, je moet gewoon gaan lopen en dan gaan ze netjes om je heen. Maar dat is hier wel heel erg spannend. Ineens staat er een bewaker van het Indepence Palace naast Kenji die het verkeer voor ons tegenhoud. Hij loopt netjes met ons mee naar de overkant. Wat een service! Je verwacht het niet. We komen weer in een klein parkje en kunnen even uitblazen van dit oversteekavontuur.

HCMC, Christmas Decorations, Backpackjunkies
De kerstversieringen worden groter en groter

Onze volgende stop is de Basiliek van Notre Dame van Saigon. De officiële naam is overigens Basilica of Our Lady of The Immaculate Conception, maar iedereen spreekt over Notre Dame. Deze kathedraal is tussen 1863 en 1880 gebouwt door de Franse kolonialisten. De kathedraal heeft twee klokkentorens die 58 meter hoog zijn. Voor de kathedraal staat een beeld van Maria, wat volgens ooggetuigen in 2005 heeft gehuild. Deze keer hield ze het gelukkig droog.

We zijn nog net op tijd, de kathedraal gaat namelijk om 11.00 uur al dicht. Helaas kun je niet de hele kathedraal van binnen bekijken. Het eerste gedeelte is toegankelijk voor toeristen, de rest alleen voor de gelovigen die komen bidden. Aan beide kanten zit in een begin een altaar waar men kan bidden en eventueel een kaarsje kan branden. Er lopen verschillende gidsen rond die informatie geven over de kathedraal, maar het spreekt ook wel redelijk voor zich. We staan dan ook al snel weer buiten. Het is leuk om te zien, maar trek er niet teveel tijd voor uit.

Hoofdpostkantoor

Naast de kathedraal zit het hoofdpostkantoor van Saigon. Ook dit gebouw stamt uit dat Vietnam onder Frans gezag viel. Het postkantoor is gebouwd tussen 1886 en 1891 en springt er met zijn gele kleur echt uit. Als je binnenloopt doet het qua uiterlijk meer denken aan een treinstation. Aan de beide wanden zijn twee grote kaarten zichtbaar, eentje van Saigon en omgeving omstreeks 1892 en eentje met de telegrafieverbindingen in Zuid-Vietnam en Cambodja. Verder hangt er een heel groot portret van Ho Chi Minh. Ook staan hier een aantal telefooncellen met daarboven een aantal klokken met de internationale tijd.

Het leuke van dit gebouw is dat het nog steeds actief gebruikt wordt. Je vindt er dus een mengeling van toeristen en lokale bevolking. Op dit postkantoor kun je kaarten versturen, of pakketten, maar voor de lokale bevolking zijn er ook loketten om bijvoorbeeld een paspoort aan te vragen. Natuurlijk vind je er ook de nodige souvenirwinkeltjes. Al met al een zeer levendige omgeving en zeker de moeite waard om te bezoeken.

Tijd voor koffie!

Ondertussen hebben we wel zin gekregen in koffie. Nu hoef je daar niet lang naar te zoeken in Ho Chi Minh City, er zijn honderden koffiezaakjes. Maar er zit hier een Dunkin Donuts, dus dat is geen moeilijke keus. Wat is er nu lekkerder dan een ijskoffie met een donut na een stevige wandeling? Als extra bonus worden we getrakteerd op een arsenaal kerstliedjes waar je u tegen zegt. Mariah komt langs en George Michael, maar ook liedjes die we niet eens kennen. Het is weer eens wat anders, zeker weten dat de kerst niet wit zal zijn. Als we weer uitgerust zijn lopen we op ons gemak weer terug naar ons hostel. De eerste hoogtepunten van Ho Chi Minh City kunnen we afstrepen!

Reageer op dit artikel

avatar
  Subscribe  
Abonneren op