Transmongolië Expres – Datong naar Beijing

Het laatste deel van de Transmongolië Expres is een kort stuk. We gaan van Datong naar Beijing en dat duurt ongeveer 6 uur. Deze keer dus geen lekkere bedden, maar gewoon een hard seat zoals dat zo mooi heet.

Controles, controles, controles

Hier in China zijn de controles erg streng. Voordat je de stationshal binnen mag moet je sowieso een kaartje hebben en deze laten zien. Dan gaan de tassen door een scanner en zelf mag je ook door de poortjes. Er komt dan altijd een medewerker met een handscanner voor de final check. Op het grote bord zie je dan waar de wachtruimte is voor de trein die je moet hebben. In de meeste gevallen zit deze al goed vol en is een plekje zoeken een ware uitdaging, vooral omdat we 2 grote backpacks op hebben. Als de trein klaar staat begint het boarden. Iedereen moet dan nog weer door een extra controle waarbij je het kaartje in het poortje stopt. Deze komt er boven weer uit en je neemt deze mee. Bij het verlaten van het station mag je dit namelijk nog een keer herhalen. Meestal zorgt dit voor opstoppingen bij minstens één van de poortjes, het is blijkbaar een ingewikkeld concept. Dan op zoek naar de juiste wagon en in de wagon naar de juiste plek.

Chinese treingewoontes

thIn deze trein heb je aan de ene kant 6 stoelen en aan de andere kant 4. Wij zitten natuurlijk aan de kant met 6 stoelen. Er is weinig ruimte voor de bagage, onze backpacks verdwijnen met moeite in het bagagerek. Het duurt niet lang of er komt een treinmedewerker om alle loshangende banden goed weg te stoppen, zodat deze niet uitsteken. Dit blijft ze de hele treinreis door doen bij alle tassen. Ook zijn ze gek op het dweilen van het gangpad, heel nuttig als iedereen er steeds doorheen loopt. De trein zit helemaal goed vol en we maken ons op voor een rit van 6 uur richting Beijing.

Op naar Beijing

De rit zelf is niet zo heel spannend. Het is vechten om de ruimte die er is. We wisselen het zitten af met staan om de benen af en toe te strekken. Met zo’n volle trein loopt de temperatuur lekker op. Af en toe komt er een wagentje door de wagon waar je wat snacks of drinken kunt kopen en dat is dan de enterntainment voor de rit. Hoe dichter we bij Beijing komen, hoe meer bergen we zien. Een heel stuk rijden we door tunnels afgewisseld met prachtig uitzicht op de bergen. Verder kunnen we ‘genieten’ van de muziek die aan staat in de trein. De speaker zit recht boven ons hoofd op standje hard. En dan klinkt die panfluit muziek toch niet meer zo heel mooi. Als we langzamer gaan rijden en we het idee hebben dat we er bijna zijn duurt het toch nog ruim een half uur voordat we echt op het perron staan. Dit geeft ons al een kleine indruk van de enorme grote van Beijing. We pakken onze bagage en stappen uit, dit was het, de Transmongolië Expres. Wat een geweldig avontuur! En nu begint het grote onbekende. Eerst maar eens op zoek naar ons hostel.

When in China, write it down

In de informatie van het hostel staat dat we met de metro kunnen gaan en dan maar een klein stukje hoeven te lopen. We lopen richting het loket en als we aan de beurt zijn zeggen we dat we naar Qiangmen willen. Bestaat niet zegt de mevrouw aan de andere kant, of we …. bedoelen. Nee, wij willen naar Qiangmen, dat staat ook op de kaart van de metro. We komen er niet uit en lopen onverrichter zaken weg. Er hangt een grote kaart van het metrostelsel en we dubbelchecken de naam van het station. Hij staat toch echt op de kaart. Voor poging twee schrijven we de naam op en gaan weer richting het loket. Nu lukt het wel en krijgen we 2 kaartjes voor de metro.

beijing-subway_en

Ook hier moeten we weer door een controle en dan goed kijken welke metro we moeten hebben. Het is aan beide kanten namelijk hetzelfde nummer. Na even zoeken vinden we de snelste kant. Het duurt niet lang of de metro stopt voor onze neus. We stappen in en worden begroet door een Engelse stem die verteld waar we zijn en waar we heen gaan. Wat een verademing. In Moskou hebben we ook de metro gebruikt, maar moesten we steeds goed opletten, want alles was alleen in het Russisch. Na 2 stops zijn we al op onze eindbestemming. We volgen de instructies van het hostel en zonder problemen vinden we ons onderkomen voor de komende dagen, Leo Hostel.

9862511_16_z

 

Reageer op dit artikel

avatar
  Subscribe  
Abonneren op