Phillip Island – Een prachtig stukje natuur in Australië

Phillip Island - Kusten 05 - BackPackJunkies

Vandaag hebben we een drukke agenda. We rijden van Melbourne naar Phillip Island om daar heerlijk te genieten van de Australische natuur. We willen o.a. naar de stranden, een chocolade fabriek en de Penguin Parade. De rest vullen we onderweg wel in.

De auto ophalen

Alles in Australië is duur. We hebben de meeste goedkope auto uitgezocht: een Suzuki Swift die al snel omgedoopt werd tot Swiffer. We halen de auto op in het centrum van Melbourne. Gelukkig is het niet heel druk en we rijden er zo uit. De verkeersregels zijn ook weer anders. In Azië was het meestal van doe maar iets, gecontroleerde chaos, en hier is alles weer strak geregeld.

Maar gelukkig zitten we snel op de snelweg en de navigatie vertelt haarfijn waar we heen moeten. Het is ongeveer 2 tot 3 uur rijden naar Phillip Island.

Chocolate Factory

We rijden door het platteland van Australië. Het heeft wel wat van Frankrijk; glooiende groene heuvels met plukjes bos, schapen en andere dieren. Het is een leuke rit en we zien weer eens wat anders.

Onze eerste stop komt er aan: Een heuse chocolade fabriek!

Phillip Island - Chocolade Fabriek 01 - BackPackJunkies

De entree is ook niet goedkoop, 36 AUD (€ 24,= ten tijde van schrijven), maar ik kan Rieneke haar Bambi oogjes niet weerstaan. We krijgen ieder een kaartje. De vrouw aan de balie legt uit dat deze 10 credits bevat en daar kun je later spelletjes mee spelen. Ook krijgen we een stuk chocolade mee. We gaan naar binnen.

Panny is de oprichter van deze chocolade fabriek en de fabriek maakt inmiddels ruim 190 soorten chocolade. Panny is geboren in Maleisië (klein wereldje). Hij is van origine mechanisch ingenieur en heeft op New Guinea op een kokosnoot- en cacaoplantage gewerkt. In het jaar 2000 is hij naar Australië verhuisd. Met veel huiswerk (en een obsessie voor chocolade) is hij voor zich zelf begonnen. De fabriek op Phillip Island is een geliefde stop voor jong en oud.

Chocolade overal

Het eerste wat we zien is een uitgebreide uitleg over hoe chocolade gemaakt wordt. Ik ben ooit in Costa Rica geweest en ben bij een chocoladeplantage geweest. Wat ze daar uitlegde zie ik nu hier ook. Er liggen ook cacaobonen. Niet echt lekker, maar het is bijzonder om te proeven hoe zo iets bitters en hards tot zoiets zoets en zachts gemaakt kan worden.

We lopen verder en we zien allerlei processen die nodig zijn om chocolade te maken. Het is ook heel interactief, want overal zijn knopjes, hendels of wielen waar je aan kan draaien.

We lopen weer verder en zien een heus beeld van David van… Chocolade! Weer een stukje verder hebben ze een compleet miniatuur dorp gemaakt, inclusief treinen, van chocolade. We krijgen honger!!! Alles wat je hier ziet is van chocolade. Ik vraag me af hoelang zoiets mee gaat.

We spelen een paar spelletjes en Rieneke wint wat houten balletjes. Deze kan je inleveren voor chocolade. Hierna zien we nog wat andere apparaten waarmee je chocola kunt krijgen. Het valt ons op dat je best wel veel gratis chocola kan krijgen en eten.

Als we er uit lopen gaan we nog even koffie drinken en zetten we ons avontuur over Phillip Island voort.

Strand en regen

Phillip Island heeft een paar prachtige stranden en kusten en we gaan er een paar bezoeken. De eerste stop is Cape Woolamai. Een zandstrand met een heel natuurgebied er achter. Dit is tevens het hoogste punt van het eiland. Een wandeling van 8.5 kilometer brengt je langs kliffen en prachtige uitzichten. Er zijn ook andere wandelingen van andere lengtes, maar deze is de bekendste.

We stoppen op de parkeerplaats van Woolamai Beach Surf Life Saving Club. In de verte zien we donkere wolken aankomen en we hopen dat we het droog houden. We lopen richting het strand en stoppen even bij een uitzichtpunt. Hier heb je een prachtig uitzicht over het strand en in de verte zie je de rotsen hoog boven het water en land uitsteken.

We lopen het strand een stukje op, maar de wolken worden groter en donkerder. We nemen het zekere voor het onzekere en gaan terug naar de auto. Gelukkig net op tijd, want de hemel breekt open. Een goed moment om te genieten van onze broodjes die we hebben meegenomen. En met de regen die hard op de auto tikt, is picknicken in de auto best gezellig.

Onderweg

Na de lunch zetten we onze tocht weer voort. Het volgende punt is The Nobbies. We stellen de navigatie in en we sporen Swiffer aan. Onderweg zien we kleine dorpjes, weilanden met schapen en de zee met mooie kuststreken. We stoppen bij een verlaten parkeerplaats en kijken onze ogen uit. Hier is de kust weer heel anders: gele kliffen en witte stranden met zwarte rotsen.

Hier staan we een tijdje te genieten van het uitzicht. We zien bergganzen (die hier erg veel zijn), meeuwen die vechten tegen de wind en zelfs een regenboog. Er is een trap naar beneden en die volgen we. We staan nu dichter bij het water en ik zie dat je verder kunt lopen. Het is een beetje lastig over de rotsen, dus ga ik even alleen.

Na een bocht is er nog een strandje en verder helemaal niets, naast een andere trap omhoog. De wind valt weg en daarmee is dit een heerlijk plekje om te genieten van stilte en natuur. Ik volg de trap omhoog en zoek Rieneke weer op.

We rijden verder in Swiffer en we zien nog meer van deze parkeerplaatsen. Sommige zijn leeg en sommige staan vol met bussen van een bepaalt soort mensen. Wij stoppen niet meer en we zien weer donkere wolken aankomen. Even doorrijden naar The Nobbies.

The Nobbies

The Nobbies is een plek waar je een geweldig zicht hebt over de ruige kust van Phillip Island. Hier kun je ook pinguïns zien die aan het rusten zijn. Tevens is dit een broedplaats voor meeuwen en pelsrobben. De zee slaat hier ook hard op de rotsen, wat een overweldigend geluid moet zijn.

We komen aan op de parkeerplaats en lopen naar de boardwalks, een pad van planken die over en langs de rotsen loopt. Het uitzicht is inderdaad erg mooi. De zee is erg ruw en slaat hard op de kleine eilandjes die voor de kust liggen. Zeemeeuwen zijn hier in overvloed, maar helaas geen jongen. Ook de pelsrobben zijn nergens te bekennen. Waarschijnlijk de verkeerde tijd. We lopen verder over het pad en kijken in de verte. Het enige wat we zien is water, water en nog eens water. Alsof er geen einde aan komt.

Er zit ook een Nobbies Centre. In dit gebouw kun je een virtuele tour volgen over de Zuid Oceaan en ’s werelds extreemste continent. Ook zit er een restaurant. Gezien de tijd moeten we richting de Penguin Parade. Ook zien we dat de donkere wolken de rotsen aan de overkant opslokken en er zeker regen aankomt. We zitten nog niet in de auto of het gaat nog erger los dan eerst.

Het is gelukkig maar een klein stukje en we staan dan ook snel op de parkeerplaats bij de Penguin Parade. Het regent nog altijd en we wachten in de auto tot het droger wordt. Gelukkig zijn we niet de enige die balen van het slechte weer.

Phillip Island - Meeuwen

Penguin Parade

Eindelijk is het zover! De echte reden waarom we hier zijn: De Penguin Parade. Dit is een natuurlijke optocht van pinguïns die de hele dag in zee hebben gezocht naar voedsel en weer terug naar huis op het land gaan. Het wordt beschermt door een opzichzelfstaande organisatie, en dat laten ze aan alle kanten merken. Ook al heb je je ticket al betaald, ze willen het toch nog een paar keer (15 keer) ten gehore brengen.

Helaas hebben we geen foto’s, want dat was streng verboden in verband met het licht van de toestellen. Maar neem dit van mij aan: Als je in de regen zit te verkleumen om te wachten tot die beesten eindelijk eens besluiten om uit het water te komen, vergeet je al de kou en nattigheid, want het is het meest schattige wat we ooit hebben gezien. Wel een paar foto’s van hoe het is als ze nog in de zee zijn.

De beestjes (60 cm) komen in groepjes uit het water en gaan als echte Madagascar pinguïns naar de duinen. Ze rennen naar stenen die op het strand liggen om te schuilen en zeker te weten dat het veilig is om verder te rennen. Voordat ze in de duinen in kunnen moeten ze nog over stenen omhoog klimmen. Dit is een komisch gezicht, want ze moeten hun kop en pootjes gebruiken om er op te klimmen. Menig pinguïn kukelt ook weer naar beneden.

Als ze eenmaal allemaal in de duinen zijn mogen we terug naar de auto’s. Je loopt door de duinen naar het hoofdgebouw en onderweg zie je de pinguïns gezellig bij elkaar zitten en sommige zijn nog onderweg naar het huisje/holletje. Er wordt ook gewaarschuwd dat je, als je weg wilt rijden met de auto, je even onder de auto moet kijken of er geen pinguïn zit. Ook leren we dat sommige pinguïns kilometers verder op het land wonen, dus ook op de weg goed opletten.

De volgende foto’s zijn niet van ons, maar geven een indruk over de pinguïns (en alleen tekst is ook niet leuk natuurlijk).

En weer terug

Het is inmiddels 20:30 en we moeten nog eten. We rijden in het donker terug en we zien ook niet veel bijzonders meer. Elk benzine station hier heeft een McDonalds en we besluiten hier maar wat te gaan eten. We zijn moe, hebben het koud en willen lekker onder de warme deken duiken. Maar het was het allemaal waard!

Conclusie

Een dagje Phillip Island is echt de moeite waard. Let wel even op het weer. Wij hebben mazzel gehad met een paar flinke buien, maar het kan ook anders zijn.

De chocolade fabriek is leuk om mee te maken, maar het hoogtepunt waren toch echt wel de pinguïns. Als je ooit in de buurt bent, dan moet je echt deze diertjes gaan bewonderen.

Schrijf je nu in voor onze nieuwsbrief en mis nooit meer een update!

Reageer op dit artikel

Laat als eerste een reactie achter.

Abonneren op
avatar
wpDiscuz
%d bloggers liken dit: