Op zoek naar neusapen en vuurvliegjes – Kota Kinabalu

Het is onze laatste dag in Mulu National Park, vanmiddag stappen we weer in het vliegtuig naar Kota Kinabalu. We vliegen pas om 3 uur, dus we hebben nog tijd voor een wandeling door het park. Als afsluiting kiezen we voor de waterval route. Omdat deze route iets meer ‘off road’ is en er stukken inzitten (aldus de folder) die glibberig kunnen zijn, moet je vooraf melden bij de beveiliging dat je van plan bent om daar heen te gaan. We zetten onze naam op het bord plus de starttijd. Toch een fijn gevoel dat uiteindelijk iemand naar ons zal gaan zoeken als onze namen te lang op het bord staan.

Het eerste deel van de wandeling gaat over het aangelegde houten pad wat we al eerder hebben gevolgd. Het water wat gisteren best hoog stond is hier alweer compleet verdwenen. Als het water van de rivier laag staat is binnen 6 uur tijd alle regen weer verdwenen. Maar als het water in de rivier hoog staat kan dit gerust 1-2 dagen duren. Zodra we het pad ingaan wat naar de waterval loopt kunnen we nog wel goed merken dat het hard heeft geregend. Veel modder en op sommige plekken springen we van droge plek naar droge plek. De route is verder goed te doen en voor we het weten zijn we alweer bij de waterval. Hij is niet zo heel groot en het water lijkt uit de grotten te komen. Wanneer gaan we nu die echte indrukwekkende watervallen zien?

Mulu National Park, Waterfall Trail, Backpackjunkies

Op naar Kota Kinabalu

We worden door de medewerker van de lodge netjes afgezet bij het vliegveld en hij checkt ons zelfs in, wat een service! Omdat we nu van de ene provincie (Sarawak) naar de andere (Sabah) gaan, moeten we weer langs de immigratie. Ze blijven hier stempelen! Het voordeel van zo’n klein vliegveld is dat alles snel afgehandeld kan worden. We zien het vliegtuig landen, mensen eruit, bagage eruit en hup, wij mogen er alweer in. Deze keer is de vlucht iets langer, ongeveer drie kwartier, naar Kota Kinabalu. Dit is de hoofdstad van Sabah, het andere deel van Maleisisch Borneo. Met ruim 600.000 inwoners is het één van de grotere steden van Maleisië. De meeste mensen komen hierheen om Mount Kinabalu te bezoeken of zelfs te beklimmen. De stad is door al het toerisme moderner dan bijvoorbeeld Miri, waar echt niks te beleven was.

Op het vliegveld boeken we een auto via Grab, omdat dit zelfs goedkoper is dan de bus en we recht voor ons hotel worden afgezet. De beste man verteld ons een beetje wat er te doen is in Kota Kinabalu en zet ons af met de mededeling dat we een beetje op moeten passen in deze buurt… Goed, dat weten we dan ook direct, ons budget is tegenwoordig voldoende voor de getto.  We checken snel in, want we kunnen wel wat rust gebruiken na de afgelopen actieve dagen!

Kota Kinabalu, Backpackjunkies

Neusapen & vuurvliegjes

Een van de dingen waar onze Grab-chauffeur het over had, waren de vuurvliegjes. En dus gaan we op onderzoek uit, waar kunnen we de vuurvliegjes zien? Online is er veel informatie te vinden en de wereld aan tours en we komen er niet helemaal uit. Op de website van Travelfish komen we Only in Borneo Tours tegen. Ze hebben een kantoortje in de stad en we lopen maar even langs.

Er zijn drie populaire gebieden waar je zowel de neusapen als de vuurvliegjes kunt zien. De meeste tours gaan naar Klia River, waar de kans groot is dat je neusapen ziet, maar minder vuurvliegjes. Bij Weston Wetlands is het precies andersom; de kans is groot dat je vuurvliegjes ziet, maar neusapen kunnen ze niet garanderen. De derde optie naar Nanamun River is nu geen optie, want er zijn bijna geen vuurvliegjes. Mede omdat we hebben gelezen dat Klia River heel erg druk kan zijn en we toch vooral vuurvliegjes willen zien kiezen we voor de tour naar Weston Wetlands.

De volgende dag worden we om half 2 opgepikt voor ons hotel. Het is een klein busje, dus een kleine groep. We rijden door de stad om nog 3 volwassene en een klein meisje op te pikken en dan vertrekken we echt richting Weston Wetlands. De rit van Kota Kinabalu naar Weston duurt ongeveer 2 uur en we zullen onderweg even kort stoppen. Als we bij de tussenstop aankomen staat het er compleet vol met grote en kleine bussen. Hopelijk gaan die niet allemaal naar dezelfde plek, want dan is er niks aan. Gelukkig zien we al snel als we verder rijden dat een aantal grote bussen afslaan richting Klia River. Pfieuw, dat scheelt weer.

Toch staan er nog best ene hoop bussen bij de aankomstplek in Weston Wetland. Maar onze chauffeur rijdt verder door en we komen op een heel leuk plekje uit, waar verder helemaal niemand is. Er staan wat lekkere hapjes voor ons klaar en koffie en thee.

Kota Kinabalu, Weston Wetlands, Kenji, Backpackjunkies

Dutchman Monkeys

We gaan een stukje varen om op zoek te gaan naar de neusapen. De gids verteld dat deze apen ook wel de Dutchman Monkeys worden genoemd, omdat de Nederlanders ze ontdekt zouden hebben. Of het had iets met die grote neus te maken. Natuurlijk krijgen we weer zo’n mooi zwemvest, wat echt heel lekker zit als het 35 graden is en je het al super warm hebt. Maar goed, we zullen maar denken dat we het goede voorbeeld geven aan het kleine meisje.

Kota Kinabalu, Weston Wetlands, Kenji, Backpackjunkies

De boot vaart naar de overkant, waar een aantal witte kraanvogels zitten. Ook zien we hier een aantal aapjes, die een plekje zoeken voor de nacht. Het zijn weliswaar niet de neusapen, maar het blijft leuk om te zien. De gids legt uit dat de aapjes overdag vaak niet te zien zijn, want het is dan veel te warm. Tegen het eind van de middag zoeken ze een plekje in de bomen, waar ze kunnen slapen. Op de grond is het veel te gevaarlijk met slangen, krokodillen en andere roofdieren. Dit geldt overigens ook voor de neusapen, en daarom doen ze deze tour ook rond dit tijdstip.

Na een heel stuk varen hebben we dan toch geluk, we zien neusapen. Eerst maar twee die samen op een tak zitten, en dan nog één en nog één en nog één. Er zit hier een complete familie! De gids wijst het mannetje aan, de aap met de grootste neus. Een mannetje heeft meerdere vrouwtjes die weer een aantal baby’s hebben. De baby’s blijven in ieder geval tot hun derde jaar bij de moeder, daarna verlaten de mannetje de groep en gaan op zoek naar hun eigen clan/familie. We zijn onder de indruk, want we hadden er rekening mee gehouden dat we helemaal geen neusaap te zien zouden krijgen. En nu zitten er hier zo veel!

Het is net Kerst

Als we terugvaren naar de plek waar we gaan eten worden we getrakteerd op een schitterende zonsondergang en een prachtige regenboog. Het eten is simpel, maar lekker. Bij het boeken van de tour deed de vrouw een beetje moeilijk over het eten, iets met fusion. Maar dat was nergens voor nodig. Ondertussen is het helemaal donker geworden, en dus stappen we weer in de boot. Deze keer gaan we op zoek naar vuurvliegjes! En dat blijkt helemaal niet zo moeilijk te zijn, want we zien ze direct. De bomen zitten vol knipperende lichtjes, het lijkt net een kerst.
Kota Kinabalu, Weston Wetlands, Zonsondergang, Backpackjunkies

De gids heeft een groene zaklamp en maakt daarmee knipperend licht door zijn hand er overheen te bewegen. En langzaam maar zeker komen de vuurvliegjes richting de boot. We kunnen ze gewoon vangen en van dichtbij bekijken. De gids is zelf een kerstboom geworden, zoveel vuurvliegjes zijn er op hem afgekomen. Dit hebben we nog niet eerder gezien, wat een bijzondere ervaring. Wij wilden vuurvliegjes zien en dit overtreft onze verwachtingen alweer. We varen nog een stukje verder en overal zien we die knipperende lampjes, een betoverend geheel.

Kota Kinabalu, Weston Wetlands, Fireflies, Backpackjunkies
Vuurvliegjes en foto’s gaan niet zo heel goed samen…

Helaas moeten we nog twee uur terug rijden en kunnen we hier niet de rest van de avond blijven. Maar we gaan als twee tevreden mensen weer naar Kota Kinabalu. We hebben neusapen én vuurvliegjes gezien op een leuke en relaxte manier. Onze gids heeft heel veel verteld over alles wat we gezien hebben en over Maleisië. Al met al was deze tour zeer de moeite waard en een echte aanrader!

Vind je dit leuk? Pin het!

Reageer op dit artikel

avatar
  Subscribe  
Abonneren op