Op (olifanten)safari in Udawalawe National Park

Er zijn in Sri Lanka verschillende nationale parken waar je een safari kunt doen. Elk park heeft zijn eigen voor- en nadelen en niet overal zie je dezelfde dieren. Met het oog op onze route, en ook gezien de tijd van het jaar, hadden we de keuze uit Udawalawe National Park of Yala National Park. Bijna elke tourguide die we tegenkwamen raadde ons aan om naar Yala te gaan. Online lazen we echter verhalen over veel drukte en weinig authenticiteit. Bij ons guesthouse in Haputale kregen we voor het eerst de bevestiging dat Udawalawe veel leuker is om te doen. Hier spot je voornamelijk heel veel olifanten. Hoog tijd om het beeld van al die uitgebuite olifanten in Thailand te vervangen door vrije olifanten die gewoon hun gang kunnen gaan.

Een vroege start

In verband met de temperatuur die hier in Sri Lanka snel oploopt, en het ritme van de meeste dieren die we hopen te zien, kiezen we voor de ochtendsafari. We vertrekken om 5.30u en het is nog compleet donker als we naar buiten lopen. Samen met Igor & Susi delen we een jeep, waarmee we ruim een half uur rijden voordat we de ingang van het park bereiken. Het is maar goed dat we nog snel even een jas hebben meegepakt, want het is gewoon koud! Bij de ingang van het park stappen de mannen samen met onze chauffeur uit om de kaartjes te gaan regelen en wij blijven lekker zitten. Er staan al aardig wat jeeps te wachten, hopelijk hebben we daar straks geen last van. Als de kaartjes geregeld zijn kunnen we eindelijk echt van start, we gaan op safari!

Ondanks het vroege tijdstip zitten we allemaal klaar om de eerste olifant te spotten. Maar er is nog verrassend weinig te zien op dit tijdstip. Gelukkig kiezen alle jeeps een eigen weg door het park en lijkt het alsof we helemaal alleen zijn. Ook onze chauffeur zit goed op te letten en wijst ons al snel op een groepje waterbuffels die de dag beginnen met een lekker modderbad. Ze trekken zich niks aan van de auto’s die voorbij rijden of de mensen die erin zitten. De chauffeur zet de auto even stil zodat we op ons gemak foto’s en filmpjes kunnen maken.

Udawalawe National Park, waterbuffels, Backpackjunkies

Pauw, pauw, ik ben veel mooier dan jou

Als we weer doorrijden zien we de eerste van heel veel pauwen die we vandaag gaan zien. Mannetjes met hun mooie blauwe kleur en vrouwtjes die daarbij vergelijken maar saai bruin zijn. Sommige staan in al hun pracht en glorie op de weg of in het veld, hoewel de andere vogels daar wat jaloers op lijken te zijn. Hier en daar zien we nog een ukkie die met mama meerent.

Verbazend genoeg hebben alle pauwen die we tegenkomen op de weg de neiging om heel lang voor de auto uit te rennen in plaats van direct opzij het veld in te gaan. Natuurlijk kunnen we het niet laten om vanuit de auto heel hard “Run Forest, Run!” te roepen. Omdat de olifanten op zich laten wachten dopen we de safari om tot pauwensafari. Hoewel het prachtige beesten zijn is het bij de 10e toch een gevalletje van “nog een pauw”. Eén ding is zeker, we hebben nog nooit zoveel pauwen bij elkaar gezien.

Circle of Life

Het duurt niet lang of we spotten toch echt een olifant. Hij is net te ver weg om goed op de foto te krijgen, maar het begint ergens op te lijken. Het is maar goed dat we deze olifant hebben gezien, want even later rijden we langs een plek met heel veel aaseters. Deze olifant heeft het helaas niet gered en we zien hier duidelijk hoe de circle of life werkt. Niet een heel fijn gezicht. Even verderop zien we een olifant die er nog vrij jong uitziet helemaal in z’n uppie. Zou hij op zoek zijn naar zijn moeder?
Udawalawe National Park, olifant, Backpackjunkies

Na deze trieste confrontatie met de andere kant van de natuur zijn we er des te meer op gebrand om meer olifanten te spotten. Maar ze hebben zich goed verstopt en voorlopig moeten we het met de andere dieren doen die hier in het park leven. Zo zien we herten, nog meer waterbuffels, heel veel verschillende soorten vogels, aapjes, een mangoest en een everzwijn, schildpadden, reptielen, krokodillen. Er schijnen hier ook luipaarden te zitten en dus kijken we goed in alle bomen, maar waarschijnlijk liggen ze allemaal al heerlijk te slapen.

Koffiepauze

Vlak bij een huisje stopt de chauffeur de auto en hij loopt het gebouwtje in, waarschijnlijk voor een koffiepauze. We mogen de auto even uit en kunnen zo genieten van de aapjes die lekker aan het spelen zijn. Er staat hier ook een olifant verstopt achter het huis. Net als de andere olifanten schopt hij de aarde wat los waarna hij het oppakt met zijn slurf en zo de aarde zijn rug opslingert. Ons gezelschap kan hij niet zo heel erg waarderen, want hij kiest er al snel voor om het veld in te trekken, ver van ons vandaan.

Udawalawe National Park, olifant, Backpackjunkies

De aapjes trekken zich niks van ons aan, ze doen gewoon hun ding. Wat vooral neer lijkt te komen op elkaar flink dwars zitten. Ook zien we heel veel vogels, aangezien we hier aan de rand van het grote meer zitten. Onder de brug door vliegen vooral veel zwaluwen heen en weer. Na de koffie heeft onze chauffeur nieuwe energie, we rijden een flink stuk terug, maar dan begint ons echte avontuur, we gaan olifanten zien!

Heel veel olifanten

Tot nu toe hebben we hier en daar een olifant gespot, wat op zich al heel bijzonder is, maar we hadden toch stiekem op iets meer gehoopt. Na de koffiepauze wordt ons wachten eindelijk beloond. Want ineens staan we oog in oog met een kudde olifanten. Ze zijn nog wat verstopt achter de bosjes, maar onze chauffeur weet de auto zo te manoeuvreren dat we de olifanten beter kunnen zien, zonder ze te storen.
Udawalawe National Park, olifanten, Backpackjunkies

Een stukje verderop zien we de olifanten nog veel beter, want ze staan hier op de open vlakte naast de weg. Er zijn zelfs twee hele kleine ukkies bij, waarvan de jongste nog geen 6 maanden oud is. Ze worden door de grotere olifanten goed beschermd. Maar de olifant die al iets ouder is mag naast zijn moeder gewoon langs de weg gras eten. We staan zo dichtbij dat we ze bijna aan kunnen raken. Wat een fantastische ervaring!

En dan zijn we getuige van een heel bijzonder fenomeen, de olifantenkudde steekt de weg over om door te gaan naar hun nieuwe plek om te grazen. Er heerst een bepaalde hiërarchie, waarin weer de kleintjes beschermd worden. Eén voor één zoeken ze een weg naar de overkant totdat de hele kudde aan de overkant is. Gezamenlijk vervolgen ze hun weg.

Brunchtijd!

Onze tijd in het park zit erop en nog steeds onder de indruk rijden we terug naar ons guesthouse. Daar staat een lekker ontbijt/lunch voor ons te wachten. Lekkere kokospannenkoekjes, noodles, samosa’s, een vers sapje, het gaat er allemaal wel in. Je krijgt honger van een safari, of zou dat meer liggen aan de vroege start? Na het eten kruipen we nog lekker even ons bedje in om de korte nacht een beetje in te halen. We nemen afscheid van Igor & Susi, zij gaan vandaag alweer verder naar hun volgende locatie. Het was in ieder geval erg gezellig om met ze op te trekken en samen op safari te gaan! Morgen trekken wij weer verder, per bus, naar Galle. Onze gastheer is ervan overtuigd dat we deze keer kunnen zitten. We wachten het af. Voor nu eerst even de oogjes dicht.

Vind je dit leuk? Pin het!

Reageer op dit artikel

avatar
  Subscribe  
Abonneren op