Onze persoonlijke top 3 van de wereldreis

Als je reist zie en leer je veel. Iedereen doet het op zijn of haar eigen manier. Ook wij. Sommige duiken een 5-euro-per-nacht-hostel in, maar wij nemen liever een eigen kamer. Sommige nemen een aftandse scooter in Thailand (kleine motor) en rijden de Mae Hong Song loop, wij nemen een 650 cc motor. De een gaat rechts, de ander links… Om tot de conclusie te komen dat iemand de verkeerde kant op gaat.

Ook ervaar je je reis heel anders. Wij hebben 1,5 jaar samen gereisd en alles samen gedaan (ook samen ziek geweest), maar toch beleef je het anders. Wat zij heel bijzonder vond, vond ik weer wat minder, of andersom natuurlijk. Ik vond dit deel van een land mooi, zij het andere. Daarom hier een persoonlijke top 3 van wat wij bijzonder/mooi/ontroerend/prachtig vonden.

De top 3 van Kenji


1. Mae Hong Song loop

Als motorrijder is het heel fijn dat je overal motor(tjes) hebt in Azië. De eerste keer dat we op een Aziatische scooter zaten was in Kanchanaburi. Dat was even wennen, want normaal ben ik een zware, 1100 cc motor gewend en nu in eens zo’n klein 100 cc dingetje. Maar het ging al snel goed. Het is heerlijk om zo’n vrijheid te hebben. Geen last van bussen, treinen, taxi’s… Gewoon je eigen weg volgen.

In Chiang Mai hoorde ik over de Mae Hong Song loop. Een groot rondje in het noorden van Thailand, met in het midden Mae Hong Song. Een route die door veel lokalen wordt gebruikt, maar ook door toeristen. We zochten het uit, berekende de kosten (slik) en gingen op zoek naar vervoer. Net zoals in heel Thailand kun je ook in Chiang Mai scooters huren. We wisten al dat sommige delen van de route steil zouden zijn, dus met zo’n klein scootertje zouden we er nooit komen. Plus, we moesten ook veel spullen meenemen voor ons 10 daagse avontuur. Via Google komen we uit bij Pop Car Rent, een redelijk grote zaak aan de rand van het centrum van Chiang Mai. De excentrieke eigenaar zal ik nooit vergeten. Zodra hij doorkreeg dat ik ervaring heb ging hij direct door naar de wat nieuwere, goede motoren. Een groot voordeel was dat we geen paspoort o.i.d. achter hoefden te laten. We konden een borg betalen en dat was het. De borg kregen we na de 10 dagen zonder enkele problemen terug.

Het was 10 dagen genieten! Uitzichten die ik nog nooit had gezien, de leukste dorpjes, mensen, eten, drinken, dalen en landschappen. We hadden het (heel) koud en (heel) warm. Heel veel toeristen denken dat je zo snel mogelijk van een berg af moet scheuren, maar ik genoot meer van het uitzicht en de vrijheid. Het is de mooiste rit van mijn leven geworden. Alleen jammer van die toeristen die wel met zo’n klein scootertje omhoog klommen.

Wat mij betreft staat deze op mijn nummer 1 van de wereldreis 2016/2017.

Blogs over de Mae Hong Song loop:

2. Duiken op Bali

Toen we weg gingen uit Nederland hadden we nog geen idee wat we gingen doen. Zo wist ik ook niet dat ik 20 meter onder de zeespiegel zou liggen. Bij Maleisië begon het eigenlijk een beetje te kriebelen. Ik hoorde dat je bij de Perhentian Islands mooi kan duiken. Dus ik uitzoeken, maar alles zat vol, was duur en we hadden geen tijd meer. Ons visum liep af en het was ook tijd om naar Indonesië te gaan. We waren immers al bijna vijf maanden in Maleisië.

Uiteindelijk vind ik een leuke duiklocatie op Bali, in Amed. Verschillende duikscholen gemaild, maar Amed White Sand Divers kwam als beste uit de bus. Toen we in Amed aankwamen kwam iemand van de duikschool langs om even te kijken of het wel verstandig was. Het was een kort gesprek, maar het ging allemaal goed (kan ik zwemmen, heb ik lichamelijke problemen, wat verwacht je er van… dat soort dingen).

De eerste dag was een fun-dive. Zonder al te veel informatie (behalve wat er allemaal mis kan gaan) zouden we het water in gaan. Ik denk dat we tot 10 meter zijn gegaan. Maar de eerste keer ademen onder water is zo bijzonder. Alles is langzamer, je vliegt en de vissen zijn ook minder bang voor je. We zwommen wat rond, deden wat kleine oefeningen en gingen weer terug. De eerste keer was 30 minuten. Ik had geen idee hoe ik me moest gedragen onder water, dus door alle bewegingen was ik veel meer zuurstof kwijt dan met ervaring.

 

 

De dagen erna was het theorie en oefenen onder water. Het ging steeds beter en uiteindelijk hebben we het een keer 1,5 uur volgehouden. De laatste duik was naar een wrak. Dit zou ook de examen duik zijn. De diepte die dan gemeten wordt, wordt de diepte die op je diploma komt. Met een beetje moeite ben ik tot de 20 meter gekomen.

Het is een zeer bijzondere ervaring. Het is een complete andere wereld. De kleuren zijn anders, het geluid, de vissen, de snelheid en de bewegingen. Daarom staat deze op mijn nummer 2.

3. Roadtrip!

Reizen is bewegen. Of het nu met een bus, vliegtuig of boot is. Je bent constant onderweg naar de volgende locatie, wat helemaal niet erg is hoor. Maar het is nog lekkerder om zelf vervoer te hebben. Aangezien we ook even in de VS zouden zijn kwamen we op het idee om een roadtrip te doen. De route zou van Los Angeles via de Grand Canyon, Horseshoe bend, Las Vegas, Yosemite Park, San Fransisco weer terug naar Los Angeles gaan. Een route van 2 weken.

In Los Angeles een auto gehuurd via Alamo, een Honda Elegance. Prima auto, ruim, luxe en zeer schoon. Vanaf de eerste rit, L.A. naar Flagstaff, vonden we het al geweldig. Je zit zo in de woestijn en de uitzichten zijn geweldig. We zien alles voorbijkomen; cactussen, route 66, zand, bergen, enorme lange treinen, grote groepen motorrijders en diners. In de komende dagen zouden we nog meer verrassingen krijgen. We hebben in twee weken alle soorten natuur en omgevingen gezien. We hebben een heel goed beeld gekregen van west Amerika.

De Grand Canyon is iets wat je zelf moet zien. Het is moeilijk voor te stellen hoe groot het is en hoe klein je je voelt als je er bent. Datzelfde geldt ook voor de Horseshoe bend. Las Vegas was ook leuk, maar waarschijnlijk leuker als we meer geld hadden. We hebben wel een hele leuke verjaardag gehad. Yosemite Park was ook geweldig om doorheen te rijden. In de ochtend reden we in de hitte en 2 uur later reden we door de sneeuw. Een zeer bijzondere omgeving. San Francisco hebben we helaas over moeten slaan door de bosbranden, maar we hadden een paar leuke, maar rustige, dagen in Santa Cruz.

Voordat ik naar de VS ging had ik toch een heel ander beeld van Amerika en de Amerikanen. Maar door deze roadtrip is dat heel erg veranderd. Ik zou het graag nog eens willen doen, maar dan een andere route.

Al onze blogs over deze fantastische roadtrip:

De top 3 van Rieneke


1. Mulu National Park

Maleisië is een land wat mij heel erg verrast heeft. De prachtige natuur, de vriendelijke mensen en het heerlijke eten. Na wat rond zoeken op internet vonden we Mulu National Park. En hoewel de Pinnacle tocht te zwaar is voor mijn knieën is er reden genoeg om toch een kijkje te gaan nemen.

Net als Taman Negara is Mulu National Park een regenwoud. Met een piepklein vliegtuigje vlieg je over de bossen totdat je midden in het hart land. Je merkt direct dat hier hier veel vochtiger en warmer is dan in andere delen van Maleisië. Overal waar je kijkt zie je enorme groene planten en bomen. We verblijven net buiten het park in een hutje waar overdag geen stroom is. Dat is een flinke uitdaging met de temperatuur die aardig stijgt. Gelukkig kunnen we ’s avonds en ’s nachts afkoelen.

In de dagen dat we hier zijn bezoeken we twee grotten, zien we een heuse vleermuis exodus, regenen we nat tot op het bot, lopen we hoog tussen de toppen van de bomen door en zien we hele enge insecten. We verlaten het park zoals we gekomen zijn en genieten hoog in de lucht nog één keer van al het moois wat Mulu National Park te bieden heeft.

2. Transmongolië Express

Een langgekoesterde droom van mij is tijdens onze wereldreis in vervulling gegaan. Sterker nog, we hebben onze reis er omheen opgezet. Toen we bezig waren met onze plannen en waar we allemaal heen wilden gaan was dit het eerste wat ik riep: dan gaan we met de Transmongolië Express! En zo werd het begin van onze wereldreis vastgelegd. In verband met de bureaucratie en om rustig aan te wennen is dit het enige deel van onze route wat we thuis helemaal hebben vastgelegd met behulp van Mevo Reizen.

Na een paar dagen Moskou gaat het grote avontuur beginnen. Er staan dames netjes in uniform iedereen de juiste kant op te dirigeren. We installeren ons in de coupé waar we de komende vier dagen zullen doorbrengen. Zo goed en kwaad mogelijk maken we kennis met onze reisgenoten en zo komen we te weten dat we de eerste maaltijd gratis krijgen. De dagen staan in het teken van relaxen, spelletjes spelen, muziek luisteren, naar buiten kijken, socializen, de trein door lopen en kennis maken met de vele Russische lekkernijen op alle even zo mooie en bijzondere stationnetjes.

Na een korte stop in Irkutsk gaan we door naar Mongolië. We zijn gewend aan het leven in de trein en hebben een ritme gevonden. Voor we het weten zijn we alweer in Ulaanbaatar waar we de trein verlaten om een aantal dagen door te brengen in een heuse yurt. Deze ervaring is fantastisch en zet Mongolië op ons lijstje om nog eens verder te gaan verkennen. De rit gaat verder naar China waar we in Datong in het diepe worden gegooid en in een compleet andere wereld terecht komen. Men spreekt geen Engels, we kunnen nergens pinnen en ons eerste hotel is zo vies dat we er bijna niet durven te slapen. Het laatste stukje naar Beijing laat ons zien hoe mooi de natuur in China is.

3. Dieren

Hoewel het technisch gezien niet één hoogtepunt is gebruik ik mijn derde punt in de top drie voor het kopje dieren. Over de hele wereld hebben we zoveel mooie en leuke dieren gezien, iets waar ik elke keer weer heel blij van word.

Het eerste hoogtepunt in dit rijtje zijn de panda’s in Chengdu. Ik had hier zomaar nog een paar dagen door kunnen brengen. Extra vroeg zijn we vertrokken, zodat we er rond voedertijd waren. In allerlei verschillende verblijven zagen we grote panda’s, kleine panda’s, rode panda’s, baby panda’s, broertje-zusje panda’s. En de één nog liever dan de ander. Als het kon had ik er eentje meegenomen!

In Kuala Lumpur bezochten we het Bird Park. Vooral de grote volière waar je vrij in rond kunt lopen en waar de vogels om je heen lopen en over je hoeft zoeven is iets om nooit meer te vergeten.

Natuurlijk kunnen ook de olifanten in Udawalawe niet ontbreken. Hoewel deze safari de boeken in gaat als de pauwen safari waren we toch blij dat we tegen het einde een olifanten kudde van dichtbij konden bewonderen. Heel bijzonder om te zien hoe de kleine olifanten door de rest beschermt werden tegen, wel, ons.

In Australië waren we al snel klaar met Melbourne. De grote steden zijn leuk voor een dag, maar dan trekt de natuur. Dus huurden we een auto en reden we naar Phillip Island om daar de Penguin Parade bij te wonen. Hoewel we tijdens het wachten getrakteerd werden op een fikse bui was de tocht van de pinguïns vanuit de zee terug naar het vasteland meer dan de moeite waard.