Mekong Delta: My Tho – Ben Tre – Can Tho

Na een paar dagen in de grote stad willen we de drukte wel even ontsnappen. Ons hostel biedt verschillende tours aan naar de Mekong Delta. Normaal gesproken gaan we graag op eigen houtje, maar de Mekong Delta is erg groot en het is best een gedoe om het zelf te organiseren. We hebben al gelezen dat veel mensen teleurgesteld terugkomen van de dagtour, dus we kiezen voor drie dagen en twee nachten. Hopelijk krijgen we op deze manier een goed beeld van dit grote natuurgebied.

Here we go

Op de dag van vertrek worden we opgehaald bij ons hostel. Het is gelukkig niet zo’n grote touringcar, dat biedt perspectief. Op het busstation wordt er nog wat gegoocheld, mensen moeten weer uit de bus, er komen weer andere mensen in en uiteindelijk vertrekken we met een man of 20 richting de Mekong Delta. Bij inventarisatie blijkt dat we eigenlijk de enige zijn die voor de lange optie hebben gekozen. De meeste mensen gaan voor één dag en een enkeling voor twee dagen. Geen wonder dat wij de enige zijn met zoveel bagage.

Ho Chi Minh City, busstation, Backpackjunkies

Hobbelweg, gat in de weg

Vandaag gaan we eerst naar My Tho, dit ligt op zo’n 2,5 uur rijden van Ho Chi Minh City. De gids verteld dat we eerst een stukje over lokale wegen gaan om het slechte deel van de snelweg de omzeilen en dan verder gaan over de snelweg. We komen er al snel achter dat snelweg een ruim begrip is, want de weg zelf zit vol kuilen en gaten en langs de weg zitten allerlei winkeltjes en cafeetjes. De buschauffeur doet zijn best om zo veel mogelijk alle hobbels te vermijden en gelukkig heeft de bus ook wel aardig wat vering, maar we zijn toch blij als we eindelijk in My Tho aankomen en de bus uit mogen. Vanaf hier gaan we verder met de boot richting de vier eilanden Dragon Island, Unicorn Island, Phoenix Island en Turtle Island.

Mekong Delta, My Tho, Backpackjunkies

Bee Keeping Farm

Na een poosje varen waar we veel authentieke Vietnamese bootjes zien, maar ook grotere vrachtboten, stoppen we bij de Bee Keeping Farm. De bijen worden hier in houten kisten gehouden om honing te maken. Onze gids pakt een tray uit de houten kist die vol zit met bijen. Hij legt uit dat er 1 koninginnenbij is, en daarnaast de werkbijen (95% vrouwtjes en maar 5% mannetjes). De kisten worden door het seizoen heen verplaatst naar de beste plek om zo de meeste honing te krijgen. Hij vraagt twee vrijwilligers, pakt hun vingers vast en zoekt heel voorzichtig tussen de bijen door naar de pure honing. Je moet het maar durven. Daarna mag je zelf de tray ook vasthouden, wel met de kanttekening dat als je hem per ongeluk laat vallen iedereen heel hard moet gaan rennen (iets met boze bijen en no pressure…).

Daarna mogen we gaan zitten om de eerste Vietnamese specialiteit van vandaag te proeven: honey tea. In een klein glaasje zit een laagje honing met limoensap met daarin stukje gedroogde honingraat en daar gieten ze vervolgens thee bij. Door deze combinatie krijg je een hele speciale zoetzure smaak, erg lekker. Verder krijgen we stukjes gedroogde banaan met honing en pinda’s met honing. Natuurlijk komen de dames langs met de verschillende losse producten die je kan kopen, maar dat laten we maar even voor wat het is. We genieten van de thee en de verdwaalde bijen die om de honingpot blijven zoemen.

Mekong Delta, My Tho, Bee Keeping Farm, Backpackjunkies

We gaan verder te voet om het eiland te verkennen. Onderweg zien we allerlei vruchtenbomen met gigantische vruchten. Je krijgt zo echt een jungle gevoel. Vanaf hier gaan we met roeibootjes verder, we hoeven zelf gelukkig niet de roeien, dat laten we aan de pro’s over. Met z’n vieren op een rij gaan we verder op pad. Na een paar minuten meren we alweer aan bij een kade. Als onze roeier zegt dat we eruit moeten denk ik eerst dat hij een grapje maakt, we zitten net! Maar dit was echt het einde van onze route. Een beetje jammer, dat had wel wat langer mogen duren. We lopen verder en zien hoe de mensen hier op het eiland wonen. Simpele hutjes, sommige met een aluminium dak en sommige met een rieten dak. De gids legt uit dat als de mensen met meer geld voor aluminium kiezen om zo meer regenwater op te kunnen vangen, wat ze gebruiken voor wassen, douchen en koken. Het nadeel is alleen dat deze huizen natuurlijk heel warm worden in de zon. Het is dus kiezen of delen, lekker koel of veel water.

Coconut Candy Workshop

We stappen de boot weer in en gaan verder richting de volgende stop, de Coconut Candy Workshop. Er zijn hier ontelbare palmbomen en daardoor hebben we al heel veel kokosnoten gezien. Onze gids verteld dat men hier in Vietnam ook niet spreekt over palmboom, maar coconut tree. Eigenlijk niet eens zo heel gek, want we leren later dat er verschillende soorten palmbomen zijn. Deze term is dus te algemeen.

In de workshop zien we eerst hoe ze de kokosnoot ontleden. De jonge kokosnoten worden gebruikt om snoep van te maken. De witte kokos wordt fijngemalen en vervolgens tot een soort pap gekookt. Er wordt malt siroop aan toegevoegd. Vervolgens wordt dit mengsel in een vorm gegoten met lange stroken. Van deze stroken worden de snoepjes gemaakt. De losse snoepjes worden eerst in rijstpapier gewikkeld en dan gaat de echt verpakking er pas om. Zou het rijstpapier er niet omheen zitten dan plakt het snoepje vast aan de verpakking. Je eet cocounut candy dan ook met rijstpapier en al.

We mogen een stukje proeven en zijn direct verslaafd. Gelukkig kunnen we ter plekke inslaan, en zo zijn we even later in het bezit van kokossnoepjes met en zonder nootjes. We zien hier ook andere producten die gemaakt worden van de kokosnoot. De meest opvallende zijn de olie met daarin een slang en schorpioen. Ook staat er een grote vaas vol met slangen. Dit blijkt een drankje te zijn wat je mag proeven. Die slaan we maar even over en laten we aan de echte durfals over.

Elephant Ear Fish

Het is ondertussen hoog tijd voor een stevige maaltijd. Aan het water bevind zich een restaurantje waar we mogen kiezen tussen een rijst met tofu of rijst met varken. Dat is geen moeilijke keus. Ook is het mogelijk om de Vietnamese vis te proberen. De Mekong Delta heeft een eigen specialiteit, de “Elephant Ear Fish”.  De vis wordt in zijn geheel gefrituurd. Onze tafelgenoten hebben er eentje besteld en iedereen komt langs om foto’s te maken van dit fenomeen. De vis wordt namelijk rechtop geserveerd. We zien vervolgens hoe de lokale bevolking de vis ontleed en er een loempia van maakt. Als we onze tafelgenoten moeten geloven een erg lekkere delicatesse. Wij houden het bij de rijst met een stukje vlees, wat zeker ook niet verkeerd smaakt.

Mekong Delta, Ben Tre, Elephant Ear Fish, Backpackjunkies

Tropical Fruit Garden

Na de lunch gaan we richting de laatste stop van vandaag, de Tropical Fruit Garden. Hier staan verschillende vruchten voor ons klaar met daarbij een lekker kopje thee. Een perfect toetje. Een aantal vruchten hebben we al eerder geprobeerd, maar er zitten toch nog een aantal nieuwe tussen. De bruine balletjes die we al heel veel hebben gezien in Ho Chi Minh zijn geen noten, maar een gelatine-achtige vrucht. We proberen elke vrucht en het is grappig om te zien hoe iedereen een eigen smaak heeft en hoe je soms dingen probeert die je toch echt niet lekker vind. Dan zijn het vooral de gezichtsuitdrukkingen die het hem doen. Ondertussen luisteren we naar traditionele Vietnamese muziek.

Mekong Delta, My Tho, Tropical Fruit Garden, Backpackjunkies

Can Tho

Als we met de boot weer terug komen bij het beginpunt, My Tho, wordt de groep uit elkaar getrokken. De mensen die een dagtour hebben geboekt gaan met onze gids terug naar Ho Chi Minh. Wij gaan (samen met twee andere stellen uit onze groep en een aantal mensen uit de andere groep) mee met de andere gids en verder naar Can Tho. Het is ruim 3,5 uur rijden en we zien nog meer van het Vietnamese platteland. In Can Tho splitst de groep zich voor de overnachting. Wij worden als eerste afgezet bij ons hotel, waar na de bus weer verder gaat. Snel even alle spullen in de kamer droppen en op zoek naar wat te eten.

En dan blijkt pas echt dat we op het platteland zijn. Waar je in Ho Chi Minh Engelse restaurantjes hebt of een Engels menu blijkt dat hier niet zo te zijn. Er zijn genoeg tentjes waar je iets kan drinken, vooral koffie, maar iets te eten krijgen is een hele uitdaging. We eindigen bij een koffiezaakje waar we een broodje eten. Gelukkig zit hier wel een grote supermarkt voor de lekkere trek. Als we weer in het hotel zijn gaat het licht al snel uit. Morgen gaat de wekker om 6.00u!

Reageer op dit artikel

avatar
  Subscribe  
Abonneren op