Mae Hong Son loop (dag 7) – Mae Hong Son naar Pai

We gaan weer een stukje rijden! Deze keer verlaten we ons privé resort Sansawang in Mae Hong Son en gaan we kijken hoe Pai is. Volgens de kaart zal het afwisseling tussen bochtige wegen en rechte wegen zijn. Onderweg zullen we lunchen bij Soppong en stoppen we bij een uitzichtpunt. En natuurlijk zullen we onderweg nog genoeg te zien krijgen.


 

Rustig aan vertrekken

Aangezien het niet heel lang rijden is besluiten we lekker rustig aan te doen.  Ook ervaring leert dat de kaart heel negatief is qua reistijden, want van Mae Sarriang naar Mae Hong Son duurde veel korter dan dat Google Maps zei.

Lekker kopje koffie op ons terrasje en daarna maar eens een tankstation opzoeken. Voordeel van later vertrekken is dat het wel warmer is. Nadeel is echter dat het direct heel warm is. Maar dat stopt ons niet en we gaan er gewoon voor.

We schieten weer lekker op. Het verkeer wordt iets drukken, ook met toeristen. Maar dat mag de pret niet deren. We gaan door tot Soppong en onderweg daarnaar toe worden we wederom getrakteerd op enorm mooie uitzichten.

Soppong, tijd voor lunch

We zitten te genieten en we rijden bijna Soppong voorbij, want het is een dorp van niets. Paar restaurantjes waar vooral lokalen zitten, een supermarkt en verder een hele hoop ondefinieerbare winkels (lees: geen idee wat ze daar aan het doen zijn of wat ze precies verkopen). We rijden door het dorp heen en bekijken onze opties voor de lunch. We komen uit bij een klein restaurantje waar Rieneke Pad Thai besteld en ik Sweet & Sour Pork. Heerlijk eten en het wordt onder je neus bereidt. Geen magnetron ofzo, alleen een wok met verse ingrediënten. Als ons buikje vol is gaan we weer verder.

Mae Hong Son - Pai - 006

Het eerste slachtoffer

Aan het einde van het dorp is een bocht naar rechts. Als we die doorrijden zien we een groepje lokalen om iemand heen staan. Ik zie nog net dat er een meisje op de grond zit (niet Thai) met haar been flink open. Naast haar ligt een scooter op de grond die, zover ik weet, niet op zijn zijkant hoort te liggen. Het meisje is gekleed in een mini broekje, topje en ik kan geen helm bekennen. Waarschijnlijk is ze door onkunde uitgegleden en door het schamele (keuze aan) kleren zal ze voorlopig niet goed lopen. Ik heb al veel toeristen zo zien rijden; geen helm, (te) korte kleding en met een noodgang door de bochten. Moet je hier nu medelijden hebben met zo’n meisje of is het toch een beetje eigen schuld dikke bult?

Weer een mooi uitzicht

We kunnen er maar niet genoeg van krijgen: De uitzichten op de bergen. Zo komen we vandaag weer een uitzichtpunt tegen waar we even stoppen. Het is hier best hoog, maar het uitzicht is prachtig! Het lijkt wel of we steeds hoger gaan. De bergen gaan maar door, overal waar je kijkt. Dit is niet echt nieuw. Wat wel nieuw is voor ons is betalen voor de wc. 5 baht (is ongeveer € 0,13), maar toch nog niet eerder gezien in Thailand. Voor de rest zien we wat tentjes waar je voor een Thaise begrippen best veel betaald voor een vers sapje. Ook zien we een bordje “Sell gas”. Handig als je zonder benzine komt te zitten, zal best vaak voorkomen.

Naast het feit dat we hoog op een berg zitten, met flinke dalingen en stijgingen en s-bochten, lijkt het wel of er een strand in de buurt zit. Zie de foto’s.

And here’s Pai!

Een uurtje later rijden we Pai in. Ziet er best gezellig uit. Toch merk ik al dat er meer toeristen zijn, want het rijden is niet zo ontspannend meer als de eerdere routes die we gedaan hebben.

We moeten dwars door het stadje om bij ons resort te komen. Al snel vinden we het en de dame van de receptie brengt ons naar onze bungalow. Deze is klein, maar erg schattig. De douche is tenminste zo opgehangen dat ik er onder pas (wat in Thailand nooit voorkomt…). We bedanken haar, laden Maximus uit, Rieneke borstelt hem nog even en we gaan lekker in onze bungalow hangen. We komen al vrij snel tot de conclusie dat het stuk van Chiang Mai naar Mae Hong Son de mooiste was.

Het ziekenhuis van de Mae Hong Son loop

In de avond gaan we met Maximus naar het centrum om naar de avondmarkt te gaan en om wat te eten. Ik rijd al 11 jaar motor, maar heb me nog nooit zo onveilig gevoeld terwijl ik rijd. Zo… veel… toeristen op scootertjes! De meesten hebben geen idee wat ze aan het doen zijn en dat is goed te merken; ze slingeren alle kanten op of rijden gewoon weg door rood (terwijl er in het Engels staat dat je gewoon moet stoppen voor een rood licht als je links af wilt slaan). Met gevaar voor eigen leven zetten we Maximus aan de rand van het drukke gedeelte neer en we lopen naar de avondmarkt.

Hier is het al niet veel beter. Ik heb niets tegen hippies hoor, maar hier zijn er wel heel veel. Ik zie ook veel pleisters, verband en gips op, aan en tegen mensen. Het verbaast me niet. Bij de vele scooter-verhuur-bedrijven zien we mensen heel stoer een scooter pakken, maar starten kunnen ze niet… laat staan recht wegrijden.

Avondmarkt

De markt is geen Thaise markt. Het is vergeven van westerse invloeden; pizza, burgers, kebab (zoals we in Nederland kennen), souvenirs die niets met de omgeving te maken hebben en ga zo maar door. De Thaise glimlach is ook nergens te bekennen. Ik merk bij de 7-eleven dat toeristen heel oneerbiedig zijn tegen de medewerkers, waardoor de medewerkers er eigenlijk ook geen zin meer in hebben. Snel lopen we de markt weer af en vinden en klein restaurantje waar men wel lacht en vriendelijk is. We eten redelijk goed en gaan weer, met veel ergenis, terug naar ons resort. Onderweg staat er een auto geparkeerd op mijn weghelft, geen probleem, maar er komt ook een auto van de andere kant. Ik kan er wel omheen terwijl de auto gewoon doorrijdt. Toch vinden een paar (Engelse) dames het nodig om toch in eens mijn weghelft, die gehalveerd is, op te lopen. Ik toeter nog, maar het mag niets uitmaken. Laten we zeggen dat het 5 centimeter scheelde of iemand had heel veel pijn aan haar arm, en maar lachen. Onbegrijpelijk. Ik ben zo blij dat we hier maar 2 nachten zijn.

 

Reageer op dit artikel

avatar
  Subscribe  
Abonneren op
yvonnevdlaan
Gast
yvonnevdlaan

Heel gaaf om dit zo op de motorbike te doen! En inderdaad lastig dat iedereen zo op een scootertje stapt zonder goed te kunnen rijden. Toen wij hier in 2007 waren was dit nog niet zo populair, we kwamen weinig mensen tegen op de scooter buiten Pai zelf. En eerlijk is eerlijk: ook wij zijn zonder na te denken op een scootertje gestapt daar (en ook in andere plaatsen op de loop) om de omgeving te verkennen. Zelf reed ik zo weg en was het alsof scooter rijden een tweede natuur was, maar mijn vriend was er echt niet handig… Lees verder »

RienekeElzerman
Beheerder
RienekeElzerman

De omgeving is inderdaad prachtig en zeker de moeite waard om op eigen gelegenheid te verkennen. Wat veel mensen vergeten is dat als zij de scooter niet volledig onder controle hebben, ze ook andere weggebruikers in de problemen kunnen brengen. En als je, zoals wij vandaag, aangehouden wordt bij een controle ben je toch blij dat je alle juiste papieren kunt laten zien. Scheelt weer een hoop geld 😉