Las Vegas, baby!

Las Vegas - De Strip 01 - BackPackJunkies

We zijn alweer een paar dagen onderweg met Ray en het blijft een schitterende route. Na een mooie kennismaking met de ruige natuur in Californië, de machtige Grand Canyon en de indrukwekkende Horseshoe Bend is het tijd voor een stadsbezoek. We rijden vandaag namelijk Las Vegas binnen. Deze stad ligt in het midden van de woestijn, en na 3 uur bijna geen enkel teken van leven te hebben gezien, is dit een bijzonder gezicht.

Met een dubbel gevoel

We gaan een paar dagen terug in de tijd. Toen we in Los Angeles waren wisten we dat we naar Las Vegas zouden gaan. Helaas kwam toen al snel het enorm heftige nieuws over een schietpartij bij het countrymuziekfestival Route 91 Harvest in Las Vegas. Veel was er nog niet over bekend. De dag na de schietpartij werd duidelijk dat 58 mensen zijn overleden en meer dan 500 mensen gewond zijn geraakt. Iedereen heeft er wel wat over gehoord.

Door de chaos twijfelden wij of we wel naar Las Vegas moesten gaan. Geen idee hoe druk het zou zijn en of attracties en bezienswaardigheden wel open zouden zijn. De directe dagen naar de schietpartij was veel aandacht voor bloeddonaties en werd het gebied natuurlijk afgeschermd. Bij de Grand Canyon spraken we Nederlanders die er net vandaan kwamen en hoewel er extra politie gesignaleerd was, hadden ze er weinig van gemerkt.

En weer terug naar vandaag. We rijden over de snelweg in een file naar het centrum van Las Vegas. En direct valt het al op dat er veel meer politie aanwezig is. Ook zien we dat veel reclameborden teksten hebben die de mensen bedanken voor de hulp en steun tijdens deze moeilijke periode.

We hopen dat het rustig blijft en als we het gevoel hebben dat we in de weg lopen, dan vertrekken we weer stilletjes naar de volgende plaats.

Welcome to Las Vegas

We rijden verder het centrum door en we komen aan bij ons motel. Het Mardi Grass Hotel & Casino. We lopen naar binnen en lopen direct een casino in. Een erg vreemde ervaring. De regels zijn hier gelijk al anders: je mag overal roken, gokken tot je er bij neervalt en drinken zolang de voorraad strekt. Het is even wennen, deze binnenkomst in een motel.

Een niet al te vriendelijke dame vertelt dat we veel te vroeg zijn en we kunnen nog niet naar onze kamer. We besluiten dan maar een wasserette op te zoeken; ook dat moet gebeuren. We rijden er heen en direct merk ik dat Las Vegas niet alleen geld, gokken, drank, sex en dure hotels is. We zien veel zwervers rondhangen in dit deel. Geen rijkdom of geluk hier.

Na de was rijden we weer terug en we kunnen onze kamer in. Tijd om te ontspannen. In de avond gaan we naar onze favoriete diner: Denny’s. Gelukkig zit deze keten echt overal.

Dingen gaan niet altijd zoals je wilt… blijkbaar

Na het ontspannen stappen we in de auto. Aangezien we geen enkele vorm van water, chips of wat dan ook hebben, willen we eerst naar de Walmart en dan eten. Het is inmiddels donker. We hebben zin in ons avontuur in Las Vegas. We staan in de rij voor het rode stoplicht te wachten als we ineens van achteren worden aangereden. Gelukkig heb ik altijd mijn voet op de rem en blijft de auto voor ons bespaard. Ik stap uit en zie een wat geschrokken man uitstappen. Rieneke is inmiddels ook uit de auto. De schade valt gelukkig mee en wij hebben ook niets, alleen heel veel schrik. We besluiten verderop, op een parkeerplaats, te stoppen.

Eenmaal daar aangekomen bekijken we de schade. De man, met de naam Bob, bekend direct schuld en biedt zijn excuses aan. De schade aan zijn auto valt mee, eigenlijk helemaal geen. Onze achterkant heeft een flinke deuk. In principe zouden we door kunnen rijden, maar ik voorzie problemen met de sluiting van de kofferbak. Daar komt bij dat dit niet onze eigen auto is en we dus ook te maken hebben met de verhuurder, Alamo in dit geval.

In Amerika is het normaal dat de politie gebeld wordt, maar door het hele gedoe met de schietpartij staan we meer dan een uur te wachten. We bellen met de verhuurmaatschappij en het wordt goed opgepakt. In heel Azië hadden we nooit een verzekering genomen en nu, in Amerika, heel toevallig wel. Dat is dan weer een geluk bij een ongeluk. De medewerkers van Alamo helpen ons bij alles en zorgen er voor dat we de juiste stappen nemen.

(links is Ray en rechts is de auto van Bob)

Weer een dubbelzinnig gevoel

Terwijl we staan te wachten op de politie raken we aan de praat met Bob. Hij is een priester die net overuren heeft gemaakt om de hulpdiensten die hebben geholpen bij de schietpartij geestelijk bij te staan. Hij is hierdoor erg moe en dit speelde waarschijnlijk mee bij het stoplicht; hij dacht dat hij wel remde, maar niet hard genoeg of zijn voet glipte van het pedaal.

De politie is gearriveerd en ook de agent is erg moe. Hij vertelt dat het korps net uit de 24 uurs dienst komt en dat hij de afgelopen nacht eindelijk weer een beetje heeft geslapen.

Als alles is afgehandeld is het voor ons klaar. Bob biedt aan om ons geld te geven voor eten, en met klem tegen de agent zegt dat hij ons niet afkoopt. De agent praat nog even met Bob en hij zal een boete krijgen en wellicht een (online) cursus voor het autorijden. Toch voelt dit ook niet helemaal goed, want de priester heeft de afgelopen dagen veel goeds gedaan voor de hulpdiensten. Maar op deze manier besef je, en Bob nu ook, dat het heel goed is om aan andere mensen te denken, maar dat je jezelf niet moet vergeten. Dit had heel anders kunnen aflopen.

Zeg hallo tegen Bob

De verhuurmaatschappij zei dat we naar het vliegveld kunnen, midden in de stad, en een nieuwe auto kunnen ophalen. Dus we rijden niet naar de Walmart en niet naar Denny’s, maar we rijden naar het vliegveld. We komen aan, halen de auto leeg en regelen binnen 10 minuten een nieuwe auto. Top service! Toch nemen we met een klein beetje verdriet afscheid van Ray. Deze Hyundai Elantra was een fijne auto.

De nieuwe auto is een witte Ford Focus. Vergeleken met Ray een hele luxe auto. We noemen de Ford ‘Bob’, aangezien we deze auto toch min of meer aan de priester te danken hebben.

Het is inmiddels 22:30 en we hebben nog steeds niet gegeten. Eindelijk rijden we nu naar Denny’s. Natuurlijk rijden we weer verkeerd. Onderweg zien we de ene 18+ etablissement na de andere; in Las Vegas kan het allemaal. Helaas wil Rieneke niet even stoppen, dus helaas kan ik er niet over schrijven in dit blog… Voor informatieve doeleinden natuurlijk.

Eindelijk arriveren eindelijk bij Denny’s. Het is rustig en het eten is goed. Nu maar hopen dat de spierpijn van de schrik meevalt de volgende dag. We hebben namelijk iets te vieren, mijn verjaardag. Na het eten halen we snel wat water bij de 7-eleven en gaan we terug naar onze kamer. Tijd om te slapen. Morgen weer een dag.

Een jaartje ouder

Vandaag wordt ik 35 jaar. Ja ik weet het, zo zie ik er niet uit (…). Rieneke heeft van alles gepland en we gaan vroeg van start. We rijden in de nieuwe auto weg en Rieneke vertelt waar ik heen moet. We stoppen bij een IHop, vooral bekend van de Amerikaanse pannenkoeken. We genieten hier van een heerlijk ontbijt. Het is enorm druk met families en stelletjes die op zaterdag lekker uit eten gaan voor het ontbijt.

Las Vegas - Ontbijt - BackPackJunkies

Na ontbijt is het hoog tijd om de strip van Las Vegas te gaan verkennen. Hier gebeurd het allemaal volgens de films en series op tv. We brengen de auto terug naar het hotel en gaan met de shuttle bus naar één van de vele casino’s in de buurt van de stip. We moeten nog een klein stukje lopen.

Het eerste wat we zien zijn kleine winkeltjes die er uit zien als de zogenaamde popup-winkels. We kijken even rond en we zien ook een winkel waar je “goedkoop” tickets voor shows en eten kunt kopen. We zien niet iets interessants, dus we lopen door. En dan komen we in Parijs.

De wereld in 1 straat

Waarom we in hemelsnaam op wereldreis zijn gegaan weet ik niet, want  heel veel bekende plaatsen kun je op de strip in Las Vegas terugvinden. We zien Parijs, London, Egypte en New York. Verder zien we heel veel mensen en drink/eet gelegenheden. We zien al aardig wat mensen die dronken zijn en het is nog net 12:00. Maar ja, alles kan in Vegas. Het valt me op dat de meeste mensen ouder zijn (45/50+) en ook voornamelijk “gewoontjes”. Waar zijn de sexy dames en de Elvissen?

De zon doet ook erg zijn best en het is enorm warm op straat. We lopen door de mensenmassa heen en ontdekken het eerste casino. Tijd om eens een casino van binnen te bekijken, ook om af te koelen.

Gordon en heel veel gokmachines

We lopen de hal door naar binnen. Het eerste wat we zien zijn geen gokautomaten of omaatjes die rondstruinen naar de beste plek. Nee, we zien een enorme rij voor een restaurant. Het blijkt één van de restaurants te zijn van Gordon Ramsay. Aangezien het menu ietwat te duur is voor ons doen we net of we de beste steak ooit hebben gehad en lopen door.

Las Vegas - Casino 01 - BackPackJunkies

Nu zien we waarvoor heel veel mensen naar Las Vegas komen: gokken. De gokautomaten staan rijen dik te wachten totdat iemand geld in ze stopt, in de hoop geld te winnen. Dames in net iets te weinig kleding paraderen rond met een dienblad om de gokkers te voorzien van een drankje. En zodra iemand zijn/haar drankje op heeft staat ze direct naast deze persoon voor een nieuwe. Allemaal om er voor te zorgen dat mensen geld blijven doneren aan het casino.

We zijn geen gokkers en dat blijkt ook. Met niet al te veel enthousiasme stop ik een paar dollars in een automaat. Na 5 dollar is de lol er wel vanaf en lopen we door. Rieneke wil het ook wel proberen. Weer 5 dollar later (en natuurlijk geen enkele winst) gaan we weer verder.

(excuses voor de slechte foto’s, maar het is erg donker in een casino)

Wat me het meeste opvalt is dat de automaten niet zijn zoals je zou verwachten; van die grote, grove kasten met een enorme hendels. Nee, alles is een computerscherm met touchscreen. Dat is ook geen lol! Ook de Black Jack tafels zijn voornamelijk vervangen door computers. Hier en daar zie je nog wel een paar croupiers een paar mensen bedienen, maar veel is het niet. Dit is wel een beetje een tegenvaller.

We lopen wat rond, maar echt “geïnspireerd” om te gokken zijn we niet. Komt waarschijnlijk ook door ons budget en het feit dat we geen enkel echt gokspelletje kennen, het niet-geautomatiseerd-gokken.

Coca Cola en M&Ms

Eenmaal weer buiten gaan we opzoek naar iets te drinken. We vinden een donut-shop in een winkelcentrum en vandaar vervolgen wij onze route verder de strip op. Rieneke wil heel graag naar de M&M winkel. Zoiets hebben we immers ook in Shanghai bezocht. Na een tijdje zien we de gele en rode M&M’s als enorme figuren voor de winkel staan. Maar daarvoor zien we een Coca Cola winkel, daar gaan we eerst even kijken.

Alles wat je van Coca Cola kan bedenken zie je hier; het wel bekende blikje als sleutelhanger tot de schattige ijsbeer die je tijdens de kerst in de reclame ziet. T-shirts, glazen, spaarpotten en nog veel meer. Alles wat met die merk te maken heeft. We zien ook een balie waar een dame druk aan het schenken is. Voor $9,99 kun je een tray krijgen met alle soorten cola uit de hele wereld. Ik dacht altijd dat Coca Cola hetzelfde was, maar zo leer je nog eens wat. We bestellen een tray en gaan zitten.

Las Vegas - Cola - BackPackJunkies

Het blijken twee trays te zijn, met elk 8 bekertjes en een papiertje waarop staat welk bekertje uit welk land komt. We proeven ze allemaal en sommige zijn echt heel lekker. Sommige zijn zo vies dat we ze direct aan de kant zetten. De smaken variëren van bessen tot mango en van iets groens tot fel oranje. 60 minuten (en twee toiletbezoeken) later vervolgen we onze weg naar de M&M winkel.

De M&M winkel is net zoals de Coca Cola winkel; heel veel M&M spullen. We zien natuurlijk de snoepjes, maar ook weer sleutelhangers, slotmachines, glazen, bekers, magneetjes en weet ik veel allemaal. Er is ook een 3D film die je gratis kunt bekijken. We gaan daar maar eens kijken.

De film is wel aardig, meer voor de jongere bezoekers, maar wel leuk gedaan… En gratis! Na de film lopen we nog door de winkel en zien heel veel leuke, en dure, spulletjes. We proeven twee nieuwe soorten M&Ms; wit en pompoen. Rieneke vindt de pompoen erg lekker en ik de witte. En dan zien we de befaamde M&M muur. Deze hadden ze in Shanghai ook. Een muur met buizen waar je je favoriete M&Ms kan tappen. Deze is wel wat groter dan de Chinese variant, en nog altijd even indrukwekkend.

Las Vegas - MenMs - BackPackJunkies

Verjaardagscadeau

Aangezien ik jarig ben krijg ik ook een verjaardagscadeau van Rieneke. Maar ja, what happens in Vegas, stays in Vegas en ik kan niet te veel uitweiden over mijn geweldige cadeaus van mijn lieve vrouw. Dus hier de veilig-voor-werk-versie (het valt allemaal wel mee hoor 😉 ).

Tijd om te eten, maar Rieneke moet eerst wat regelen voor mijn verjaardag. We lopen het winkelcentrum Planet Hollywood in en lopen helemaal door. Ineens staan we in een enorme hal, maar het lijkt of we ergens buiten in Marokko staan. Er zijn gebouwen in Arabische stijl en op het dak is de lucht geschilderd. Het lijkt net echt! Rieneke moet ergens kaartjes voor halen, dus ik blijf braaf bij de fontein wachten.

Naast de mooie fontein staan een heel groot beeld van een paaldanseres. Daarnaast zit een Mexicaans restaurant. Aan de overkant allerlei winkeltjes. Je zou echt denken dat je ergens in de winkelstraat van een stadje staat.

Rieneke komt terug en vertelt dat ze kaartjes heeft geregeld voor een strip… ahum… variety show. Het is een show vol met humor, actie, stunts en muziek. Er zijn verschillende optredens van o.a. deelnemers van America’s Got Talent. Ik ben benieuwd. We gaan eten bij de Mexicaan (heerlijk trouwens) en gaan dan in de rij staan.

De beste show ooit

Helaas mogen we geen foto’s maken, maar de show is geweldig. De host, Wally Eastwood, is de beste host die ik ook heb gezien (op Chantal Janzen na, maar vanwege andere redenen). Enorm veel humor en een geweldig jongleur. Op YouTube is er wel het een en ander van hem te vinden. Helaas mogen we geen filmpjes maken, dus hier de “trailer” over deze show op YouTube.

Na de show gaan we nog even een kop koffie doen. Na de koffie gaan we terug naar ons hotel om lekker bij te komen van de indrukken. Een goede nachtrust zal ons ook goed doen. We boeken een Lyft (de Amerikaanse versie van Uber) naar het hotel. Onderweg naar buiten merken we dat er een verandering is geweest in het publiek en de inwoners van Las Vegas. Het publiek is nu jonger en de inwoners van Las Vegas, vooral de dames, hebben nu minder kleren aan. In het casino, waar we door moeten om naar de Lyft-plaats te komen, staan nu dames op dansvloeren te dansen in zeer weinig kleren, te vergelijken met een bikini van een touwtje. Buiten staan sexy “agentes” te poseren met mensen die, tegen betaling, met ze op de foto kunnen. Maar helaas is Elvis nog altijd nergens te bekennen. Alles is mogelijk in Las Vegas.

Conclusie

Persoonlijk vond ik Las Vegas niet wat ik had verwacht. Op tv zie je altijd honderden Elvissen, sexy danseressen, enorm veel casino’s en stripclubs op elke hoek. De waarheid is dat al die dingen niet overdag te vinden zijn. Wel casino’s, maar op de strip zitten er twee, misschien drie. Stripclubs en de sexy danseressen zijn voornamelijk buiten de strip te vinden (niet op loop afstand). In de avond wordt het iets meer Sin City op de strip. Maar de honderden Elvis-imitators hebben wij niet gezien.

Natuurlijk is Las Vegas leuk om eens mee te maken. Het is totaal iets anders. Hier worden dromen gemaakt of gebroken. Helaas is een droom hier gebroken bij iemand, zoals men tot nu toe denkt, en hebben 58 mensen dit met hun leven moeten bekopen. Deze zwarte pagina in de geschiedenis was 6 dagen na het gebeuren nog goed te voelen bij de inwoners van Las Vegas.

Schrijf je nu in voor onze nieuwsbrief en mis nooit meer een update!

Reageer op dit artikel

Laat als eerste een reactie achter.

Abonneren op
avatar
wpDiscuz
%d bloggers liken dit: