Kuching: een Walhalla voor kattenliefhebbers

Ons plan was om na Legoland door te reizen naar de Tioman eilanden. Vanaf Johor Bahru gaat er een bus naar Mersing en daar kun je op de ferry stappen. Alleen zijn er bijna geen accommodaties meer beschikbaar, zeker niet binnen ons budget. En dus gooien we het programma om. Johor Bahru heeft een vliegveld en de tickets naar Borneo zijn helemaal niet duur. De keuze is snel gemaakt, we gaan naar Kuching.

Het vliegveld in Johor Bahru is niet heel groot, maar wel modern. We mogen via een ‘self check-in’ paal onze boardingpassen en bagagelabels printen. Daarna de tassen afgeven en dat was dat. Doordat het vliegveld zo klein is kunnen we zo zien dat de controles niet heel lang gaan duren en dus drinken we nog maar even een bakje koffie. Een slimme keus, want al snel staat op het bord dat onze vlucht vertraagd is. Dus pakken we de laptops en doden zo de wachttijd.

Waiting #johorbahru #Malaysia #airasia #flyingtokuching #onemoreaiportforthecollection #coffebreak #starbucks #makingthebestofit #onlytwomorehours

Een bericht gedeeld door Rieneke Elzerman – Schokker (@rienekeschokker) op

Zoals we al hadden gedacht duren de controles niet heel lang. Natuurlijk hebben wij de gate die het verste weg is, en ook nog eens een keertje geen echte gate is. Het ziet er meer uit als nooduitgang. Dit is trouwens gate 5, om even aan te geven hoe groot dit vliegveld is. De vlucht duurt ongeveer 1,5 uur en voor we het weten staan we in Kuching. Hoewel dit nog steeds Maleisië is moeten we toch langs de immigratie en krijgen we een aanvullende stempel. We eten nog even snel wat op het vliegveld, zoeken een taxi en gaan naar ons hotel.

Welkom in Borneo

Kuching is de grootste stad in Sarawak, het deel van Maleisisch Borneo waar we nu zijn. De stad heeft ongeveer 600.000 inwoners, waarvan het merendeel Chinees is. Hierdoor zie je heel veel Chinese invloeden door de hele stad heen. Langs de waterkant zit een heel gebied met bezienswaardigheden, eettentjes en heel veel hotels. Dit is het hart van de stad. Maar de meeste mensen komen hier voornamelijk naar toe voor de nationale parken die in de buurt liggen. De bekendste daarvan is Bako National Park waar je neusapen in het wild kunt zien.

Om de stad wat beter te leren kennen hebben we een wandelroute uitgestippeld met een aantal bezienswaardigheden. De eerste bezienswaardigheid op onze route is een kattenstandbeeld. In het Indonesisch betekent Kuching namelijk kat en dat hebben ze hier flink uitgebuit. Door de hele stad heen zijn er verschillende van dit soort kattenstandbeelden. Daarnaast is er een heus kattenmuseum. Natuurlijk kun je overal ook leuke souvenirtjes kopen in ditzelfde thema. Maar wij zijn hier niet gekomen voor de katten, dus we nemen snel een foto en gaan door.

Zodra je de waterkant van Kuching bereikt zie je direct een heel groot gebouw aan de overkant, prachtig vormgegeven. Dit is het gebouw waar de Sarawak State Assembly gevestigd is. Met al het goud en de bogen in het gebouw doet het meer denken aan een tempel. Het fort wat ook aan de overkant wordt compleet overschaduwd en valt in het niet bij dit monument. In het gebouw van de Sarawak State Assembly wordt gedebatteerd over nieuwe wetten in de hele regio Sarawak. Het gebouw is vrij nieuw, het is in 2009 in gebruik genomen.

Kuching, Sarawak State Assembly, Backpackjunkies

Aan de waterkant

We lopen langs het water richting de Square Tower en zien onderweg er naar toe allerlei kunstwerken. Het ene modern – uitnodigend om een activiteit te ondernemen, het andere oud – als een aandenken aan de geschiedenis van de stad. Ergens halverwege komen we nog een auditie voor de Maleisische Idols tegen. Helaas mag je alleen maar meedoen als je in het Maleisisch kan zingen, weer een kans gemist. Er zijn verschillende punten waar bootjes aanleggen om je mee te nemen naar de overkant. Sommige bootjes zijn uitgerust met een motor, maar veel bootjes worden nog met de hand voortbewogen. Met lange roeispanen werkt een man voorop de boot zich in het zweet om de passagiers droog over te brengen.

Als we aankomen op de plek waar volgens Maps.me de toren moet zijn staan we toch een beetje raar om ons heen te kijken. Bij een toren denk je toch aan een hoog gebouw wat je van verre kunt zien. Deze toren is eigenlijk meer een gebouw met op één hoek iets wat kan door gaan voor een torentje. Op de gevel staat het jaartal 1879, het jaar waarin het gebouw in gebruik is genomen als gevangenis. Later is de functie van gevangenis komen te vervallen en is het een fort geworden. Het gebouw is nu hermetisch afgesloten, dus je kunt alleen de buitenkant bekijken.

Kuching, Square Tower, Backpackjunkies

Uit welk jaar is de Lonely Planet eigenlijk

Achter de toren zit The Old Courthouse waar volgens de Lonely Planet een toeristeninformatiepunt zit met veel informatie over de nationale parken. We lopen het gebouw binnen en zijn even in de war, want dit is een restaurant. Nu hebben we het ondertussen alweer aardig warm en een lekker drankje gaat er wel in. Maar waar zit nu dat informatiepunt? Via internet komen we er al snel achter dat die sinds een jaar (misschien wel langer) op een compleet andere plek zit. Dus zoeken we maar eens op van wanneer onze Lonely Planet is. Die blijkt uit 2013 te komen, dus geen wonder dat dit er nog niet in stond. Een goede les voor de volgende keer, goed opletten of we de meeste recente versie hebben. En anders even dubbelchecken of de informatie nog juist is.

De sapjes die ze hier maken zijn in ieder geval erg lekker, dus de stop was niet voor niks. Als we afgekoeld zijn lopen we nog even verder door de verschillende delen heen. Er is een bibliotheek waar je lekker kunt lezen, een winkeltje met handgemaakte producten en een mooie tuin. Mooi om te zien dat oude gebouwen hier niet neergehaald worden, maar een nieuwe functie krijgen die past bij het gebouw.

De geschiedenis van Kuching

Via St. Thomas Cathedral lopen we richting het Sarawak Museum. De Cathedral blijkt gewoon een protestante kerk te zijn zonder poespas en is ook niet open, dus daar zijn we snel klaar.  We vervolgen onze weg naar het museum. Het Sarawak Museum is opgedeeld in verschillende gebouwen die allemaal een eigen thema hebben. Het gaat ons vooral om het deel wat nu te boek staat als Ethnology Museum. Hier zouden we meer te weten moeten komen over de geschiedenis van Kuching en Borneo. De toegang tot het museum is gratis.

De benedenverdieping staat in het teken van de flora en fauna van Borneo. Ik zie dit toch liever in levende lijven, die poppen van apen zijn het net niet helemaal. Maar boven zie je hoe de verschillende stammen hier hebben geleefd en soms nog leven. De longhouse woningen die op palen staan en van natuurlijke materialen worden gemaakt. Ik moet denken aan ons bezoek aan Ellert en Brammert en de primitieve woningen die we daar hebben gezien. We kunnen ons daar nu niks meer bij voorstellen, wonen in dit soort hutjes. Al met al is het grappig om even doorheen te lopen, omdat het toch geen geld kost. Maar verwacht er niet al teveel van.

Lang leve airconditioning

Zoals zoveel middagen hier in Maleisië eindigt deze ook in het winkelcentrum waar er tenminste airconditioning is. Sinds we in een review van een Maleisiër hebben gelezen dat zij dit zelfs doen voelen we ons er niet langer schuldig over. Het is hier ’s middags gewoon heel erg warm. We vinden een leuk tentje waar we lekker kunnen eten en afkoelen en alle indrukken laten bezinken. Dit deel van Maleisië voelt anders aan en is toch herkenbaar. Later vinden we toch nog het toeristeninformatiepunt, maar echt veel kunnen ze ons niet vertellen. We krijgen een foldertje en kaart mee en staan zo weer buiten. Dat wordt toch weer Googelen. Op basis van de verhalen en praktische zaken kiezen we voor Kubah National Park en laten we Bako National Park voor wat het is. We kunnen helaas niet alles doen.

Vind je dit leuk? Pin het!

Reageer op dit artikel

avatar
  Subscribe  
Abonneren op
Leonie
Gast

Leuk om jullie verhalen te lezen. Ook interessant hoe jullie sommige plekken beleven. Wij waren een aantal jaren geleden ook in sri lanka. Ik ervaarde het anders…
Heel leuk dat jullie binnenkort met Yvonne en Bob gaan reizen. Alvast heel veel plezier!

yvonnevdlaan
Gast
yvonnevdlaan

Herkenbaar verhaal met zo’n verouderde Lonely Planet. Wij hadden een keer een kopie gekocht trouwens, zoals je ze in Azië een paar jaar terug veel zag (geen idee of dat nog zo is?!)… er stond Lovely Plant voorop. 😉