Kuching – Kubah National Park

Vandaag gaan we Kubah National Park bezoeken. Een redelijk groot park (2230 hectare) ten noord-westen van Kuching. Er zijn 6 verschillende paden die je kunt volgen. De paden zijn geen mooi aangelegde paden van beton of planken, maar gewoon gemaakt in de modder met bladeren. Wij kiezen voor een relatief makkelijk pad: The Waterfall trail.

En we gaan op weg met Uber

Er gaat een bus naar het park, maar die vertrekt pas om 8:00 en zal onderweg een flink aantal keer stoppen. Daarom kiezen we voor Uber. Om 7:30 scherp staat de Uber chauffeur klaar om ons op te halen van het hotel. Het is ongeveer 30 minuten rijden. Helaas besluiten veel mensen dat het ook tijd is om naar school of het werk te gaan. We staan flink vast. Gelukkig weet onze chauffeur een makkelijkere weg en na een stukje filerijden we lekker door.

Onderweg vraagt hij hoe we terug gaan. Terug kunnen we wel met de bus, dus dat zit wel goed. Hij zet ons af bij de ingang en laat ons achter. We lopen naar het loket om ons in te laten schrijven. Een man vertelt haarfijn wat de regels zijn, waar we voor op moeten passen en andere leuke anekdotes over het park. Maar wat we vooral moet doen volgens hem is er van genieten.

Het eerste deel en kikkers

We moeten eerst de weg die richting de summit loopt een stukje volgen. Deze weg gaat voornamelijk omhoog en is best pittig. Het wordt ook steeds warmer en dat merken we ook. Al snel staat het zweet over ons hele lichaam.

Vlak voordat we het bos inlopen komen we bij de “Frog pond”. Hier komen kikkers in de avond en nacht samen om te socializen. Het is een aangelegde pond op 300 meter boven de zeespiegel. Nu zijn er geen kikkers te horen, maar als we over de houten constructie lopen zien we hier en daar kleine, zwarte kikkertjes weg springen.

Er zijn ook een paar bankjes. We rusten een beetje uit voordat we het echte pad naar de waterval inslaan. Het is heerlijk rustig en we hebben nog geen andere toeristen gezien. Als het zweet een beetje is opgedroogd en we weer voldoende water hebben bijgetankt, gaan we de bos in.

Kuching - Kubah National Park 01 - BackPackJunkies

Heel veel boom

Het eerste deel is een soort trap naar beneden. We zien heel veel bomen en groene planten. Hier een daar schiet er een gecko of salamander weg. Na een kleine wandeling zien we een boom met een groot, rood bord ervoor. Het schijnt dat in deze boom een zeer zeldzame soort bij zit. Een van de weinige soorten die niet kan steken. Het bord vraagt ons om ze met rust te laten. En dat doen we, want de bijen zijn in geen velden of wegen te bekennen. De boom is compleet verlaten.

Het pad wordt eindelijk een beetje vlak en we kunnen lekker doorlopen. Aan de zijkant van het pad staan soort hektometerpaaltjes zodat je weet hoever je al bent en hoeveel je nog moet. We komen op een kruising en zien dat we nog 1.3 kilometer moeten lopen naar de waterval. Dat is niet heel ver, maar in een regenwoud, met 30 graden en moeilijk begaanbare paden is dat een ander verhaal.

Onderweg komen een scala palmbomen en andere planten tegen. Het is prachtig om te zien hoe alles leeft en groeit. Ook de eekhoorntjes hebben het hier prima naar hun zin, want we zien er genoeg.

We zijn er bijna!

En dan zien we een bordje met 1300 meter, de 1.3 kilometer die we moesten lopen. Eindelijk bij de waterval! Helaas niet helemaal. We moeten nog een klein stukje omhoog via houten trappen en planken. De meeste zijn in slechte staat en het is best moeilijk. Wat het ook niet makkelijk maakt is het feit dat ze de natuur niet helpen, dus als er een boom over het pad valt, dan blijft die boom daar gewoon liggen. Daardoor stoot ik redelijk vaak mijn hoofd.

We horen steeds meer water stromen en zien een riviertje naast het pad lopen. Het begint er op te lijken. En dan eindelijk, na de laatste, vervelende, hoge trap zie ik de waterval. We zijn er nog steeds niet, maar het einde is nu echt in zicht.

Het laatste stukje

We zien dat we nog een stukje over de rotsen moeten klimmen. Bovenaan zitten een paar lokalen, die zo te zien al even het water ingedoken zijn. De dames hebben hun hoofddoeken afgedaan, maar doen ze weer netjes op voor de foto’s. We gaan nog niet naar boven, maar we gaan even zitten. Bijkomen van de wandeling en genieten van de omgeving. We zien al snel dat we de schoenen uit moeten doen (wat echt geen straf is) om bij de waterval te komen, want het wordt gescheiden door een stroompje van water. Als ik er in ga staan, sta ik tot mijn knieën in het water.

We gaan het water door en klauteren omhoog en dan zijn we eindelijk bij de waterval. Het is geen enorme waterval, misschien wel na een flinke regenbui, maar hij is wel erg breed. Ook zien we aan verschillende kanten kleinere watervallen. De lokalen zitten met kleren en al onder de straal van de grote waterval. Wij geven de voorkeur aan natte voeten in het heerlijk, koele water.

Na heerlijk met het water gespeeld te hebben gaan we lekker zitten en kijken we om ons heen. De natuur is hier zo prachtig! We blijven een half uurtje zo zitten als we besluiten om aan de terugtocht te beginnen.

Bus komt… niet meer

Het is best pittig om weer terug te lopen. Het is warmer geworden, we worden moe en de vliegen laten ons ook niet meer met rust. De weg naar de waterval gaat redelijk omlaag, dus nu moeten we omhoog. We rusten weer een beetje uit bij de “Frog pond”, waar een drietal vrienden zitten. Het zijn allemaal mannen uit verschillende delen van Malaisie die eens in de zoveel keer bij elkaar komen om bij te praten. Deze keer in Kubah.

Als we weer wat energie hebben opgedaan gaan we weer verder. Nu is het alleen nog naar beneden. Eenmaal aangekomen bij de loket waar we begonnen zijn zien we tot onze spijt dat de bus net weg is en dat de volgende bus pas 2 uur later komt, als je geluk hebt. Dezelfde man zit er nog en vertelt ons dat er minivans rijden die, als ze nog plek hebben, mensen meenemen voor ongeveer 10 RM (2 euro). Dus lopen we naar de bushalte. Tegelijk probeer ik een taxi/Uber/Grab te regelen. De meesten willen niet, zal wel te ver zijn. Eindelijk hebben we een taxi te pakken die onze rit accepteert. 10 minuten later kijk ik weer en blijkt de taxichauffeur de rit geannuleerd te hebben. Zit je dan.. In niemandsland. En dan stopt er een busje. De oudere man roept: “Kuching?”, wij knikken en hij zegt 10 RM. Oke, we gaan mee.

Kuching - Kubah National Park 05 - BackPackJunkies

Er zitten meer mensen in het busje en ze worden 1 voor 1 afgezet in afgelegen woongebieden op de weg naar Kuching. We worden netjes in de buurt van het winkelcentrum waar we heen willen afgezet.

We zijn moe, kapot en stinken van het zweet. Maar dat deert het leuke vrouwtje van The Raintree Forest cafe niet. We zijn hier voor de tweede keer en ze is ons niet vergeten. Na wederom een heerlijke maaltijd gaan we met een Grab terug (4 RM, taxi is12 RM). We ploffen op bed. Het was een heerlijke tocht.

Conclusie

Het park is prachtig. De natuur is heel divers en er is genoeg te doen. De Waterfal Trail is dan de makkelijkste, maar we vonden het toch nog wel redelijk pittig, vooral de terug weg. De dag is mede een succes door de mensen die we zijn tegengekomen: De goede, maar beetje dure, rit naar het park, de grappige, behulpzame man bij het loket, de oudere man die een gesprekje met ons wilde aangaan, maar zijn Engels was te slecht en de altijd vrolijke Aziatische dame bij The Rainforest Tree. Het gehele pakket is zeker een aanrader!

Vind je dit leuk? Pin het!

Reageer op dit artikel

avatar
  Subscribe  
Abonneren op
yvonnevdlaan
Gast
yvonnevdlaan

Haha, wat kan dat dan tegenvallen he, zo’n relatief klein stuk lopen nog naar de waterval door een warm tropisch woud. Maar de beloning is altijd weer super! Leuke tip voor een dagtrip.