Kuala Lumpur Batu Caves, 300 trappen en tempels

Kuala Lumpur - Batu Caves 04 - BackPackJunkies

Het is zaterdag en tijd om weer eens iets te ondernemen in Kuala Lumpur. Het meeste hebben we nu wel gezien in de 3 maanden dat we hier zijn. Het enige wat we nog niet hebben gezien zijn de Batu Caves. Zo’n 11 kilomter buiten Kuala Lumpur ligt een enorme rots (batu in het Maleis) en de grotten van deze rots zijn verschillende tempels. Deze locatie is ook wel bekend vanwege de 300 trappen die nodig zijn om boven te komen.

Treintje komt zo

We vertrekken vroeg. Dit om de drukte en de warmte voor te zijn. Rond 8 uur in de ochtend komen we met de MRT aan in KL Sentral. Vanaf hier moeten we de Komuter, wat het beste te vergelijken is met een trein, naar de Batu Caves nemen. Helaas hebben we die net gemist en moeten we noodgedwongen een half uur wachten. Beetje jammer.

Na een kop koffie gaan we naar de trein. Het is al redelijk druk, maar nog niet te erg. Onderweg komen we langs Putra, een plek waar we ooit, 4 maanden geleden, kennis maakte met Kuala Lumpur. De rit duurt zo’n 30 minuten. Als we aankomen bij de Batu Caves hebben we er in totaal 1,5 uur over gedaan.

Zodra we de trein uitstappen zien we direct de enorme rots boven alles uitsteken. Het doet ons denken aan Sigiria, in Sri Lanka. Alleen dan stukje groter… Flink stukje groter. We volgende de mensenmassa en komen eerst langs kraampjes die eten, snacks en souvenirs verkopen. Daarna komen we bij een hindoetempel waar je ze net bezig zijn met hun rituelen van muziek, bidden en eten. We gaan even kijken, maar het is niet zo heel bijzonder. De aapjes komen ook even kijken, maar krijgen niets. Ze hebben meer succes bij de toeristen.

Batu Caves

We lopen door en komen op een pleintje met allerlei winkeltjes. Het doet me heel erg denken aan Terracotta Warriors, in Xi’an. Alleen hier loopt niemand te schreeuwen of we iets willen kopen.

En dan zijn we er. De 300 trappen komen in zicht, net zoals het enorme standbeeld van Lord Murugan, waar deze heiligdommen aan toegewijd zijn. Het beeld is bijna 43 meter hoog  en is daarmee het hoogste standbeeld in Maleisie. Het heeft men 3 jaar gekost om het te maken. Het is een mooi gezicht om het beeld zo hoog te zien, met de trappen en de Batu Caves er achter.

Kuala Lumpur - Batu Caves 04 - BackPackJunkies

We kijken even om ons heen en beginnen aan de tocht. Aan het begin vraagt een vrouwtje of we een baksteen mee willen nemen. Ditzelfde fenomeen hebben we in Mihintale, Sri Lanka, ook gezien. We hebben al gemerkt dat vele tempeltjes hier in aanbouw zijn of gerenoveerd worden. We bedanken vriendelijk en we beginnen te klimmen. Onderweg komen we mensen met bakstenen tegen, vooral Indiërs. Sommige met 1 steentje en sommige met twee emmers vol. Als we eindelijk bovenkomen valt het me best mee, die trappen. We genieten van het uitzicht om vervolgens naar binnen te gaan.

Kuala Lumpur - Batu Caves 05 - BackPackJunkies

In de rots

De binnenkant doet ons heel erg denken aan de grotten bij Mulu, op Borneo. Ongerepte bergwanden met overal beelden en tempeltjes. Het is nog best diep en we lopen verder de grot in. Aan weerszijden zijn meer tempeltjes. Het grappige hier is dat ze op de wanden natuur of huisjes hebben getekend en de beelden er voor hebben gezet. Op deze manier krijg je een beetje een 3D effect.

Aan het einde van de grot staat een grote tempel in het midden waar men ook bezig is met muziek, offeren en bidden. Hier verzamelen de toeristen zich, wij dus ook, om even tot rust te komen en om ons heen te kijken. Er is hier geen “dak”, dus er komt natuurlijk licht naar binnen. De wanden zijn ongeveer 100 meter hoog en ook hier doet de natuur wat hij wil. Vanuit de opening boven ons komen planten rustig naar binnen. Rondom de tempel zijn kleine tempeltjes en beelden. Overal staat een bak met een gleufje voor donaties. Ik zie er zelfs een die lijkt op een prullenbak. Ook de Batu Caves zullen op een of andere manier onderhouden moeten worden.

Dark Caves

Er is niet zo heel veel meer te zien, dus besluiten we terug te gaan. Halverwege de trappen zien we een groot bord met “Dark Caves”. Hier hebben we wat over gelezen. Het is nog niet open, maar 10 minuutjes later komt iemand het hek open doen. Wij, en 30 andere toeristen, lopen naar binnen.

De Dark Caves is een ander gedeelte van deze rots en is alleen met een gids te betreden. Het kost 35 RM per persoon (ten tijde van schrijven ongeveer 7 Euro) en het duurt ongeveer 45 minuten. Het schijnt voornamelijk trappen e.d. te zijn en gezien Rieneke het knie besluiten we het niet te doen. We gaan terug naar de trap.

Het komt wél uit de lucht vallen

Naar beneden gaat sneller dan naar boven, dat weten we allemaal. We komen weer op het pleintje en gaan wat drinken. Toen we het station uitkwamen had ik iets gezien: Ramayana Cave. Een snelle zoektocht op het internet doet vernemen dat het de moeite waard is. Toegangsprijs is 5 RM per persoon (ten tijde van schrijven is dat ongeveer 2 euro). Voor de ingang staat een enorm lang beeld van paarden en een koets.

Terwijl Rieneke foto’s staat te maken zie ik iets in mijn ooghoeken vallen en hoor ik een enorme klap in het water wat rondom ons stroomt. Ik kijk en er kruipt een groene slang uit het water. De slangen vallen hier letterlijk uit de bomen. Het beestje is zelf ook flink geschrokken, want het weet niet hoe snel hij (of zij) weg moet komen tussen het standbeeld. Nog altijd verbaast van dit voorval lopen we de grot in. Het is een beetje donker, maar door de vele versieringen in de vorm van licht is het allemaal goed te zien.

Ramayana Cave

Overal staan beelden aan de zijkanten. De beelden vertellen het verhaal van Lord Rama, in chronologische volgorde. Het lijkt wel de Fata-morgana van de Efteling, alleen zit je niet in een bootje. Steeds zie je een soort scene uit het leven van Rama wat het verhaal verteld. Het ziet er prachtig uit, ook al is het niet altijd even duidelijk.

Je kan ook nog omhoog en dat doen we ook. Hierdoor kijk je van vrij hoog op de beelden neer, maar meer dan dat is er niet. We lopen weer naar beneden en bekijken de beelden nogmaals. Daarna is het tijd om terug te gaan naar “huis”. Met de Komuter naar KL Sentral en van daar met de MRT terug naar TTDI. Tijd om de voetjes weer wat rust te geven.

Conclusie

Het is zeker de moeite waard om de Batu Caves te gaan bekijken. Kijk wel even voordat je vertrekt of er niet een feestdag is ofzo, want dan is het niet grappig qua drukte. In het weekend is het ook vaak drukker dan doordeweeks. De entree voor de Batu Caves is gratis, maar andere attracties of grotten er omheen hebben een entree prijs.

De bijna 300 trappen lijken heel eng, maar in mijn optiek vallen ze best mee. Er zijn overal plateus om even uit te rusten alvorens weer verder te gaan. Het uitzicht boven aan de trappen is prachtig en de binnenkant van de grotten adembenemend. Alleen moet je even door het toeristme heen kijken en de souvenirskraampjes even wegdenken.

Vind je dit leuk? Pin het!

Schrijf je nu in voor onze nieuwsbrief en mis nooit meer een update!

Booking.com

Reageer op dit artikel

Laat als eerste een reactie achter.

Abonneren op
avatar
wpDiscuz
%d bloggers liken dit: