Eilandhoppen – Koh Kood (deel 1)

Koh Kood, Ban Ao Yai, vissersdorp, Backpackjunkies

De boot van Koh Mak naar Koh Kood vaart in ongeveer een uur tijd naar het andere eiland. En waar de boot bij Koh Mak maar één stop maakte, geldt hier wel dat je zo dicht mogelijk bij je resort wordt afgezet. In sommige gevallen letterlijk op het strand van het resort. Wij worden steeds niet geroepen, dus blijven we maar braaf zitten. Ongemerkt zien we zo al aardig wat van het eiland. Als de boot dan weer stopt en ook echt wordt vastgelegd mogen ook wij eindelijk het eiland op.

We hebben contact gehad met het resort en ze zouden er voor zorgen dat er een taxi klaar staat, maar met al die stops die we hebben gemaakt weten we niet zeker of dat nu goed komt. Maar als we 2 minuten staan te beraden wat we moeten doen stopt er toch een taxi. Gelukkig, dit was dus de juiste stop. We stappen met al onze zooi in en maken ons op voor een ritje over het eiland. Maar we rijden nog maar net of de auto stopt al weer, we zijn bij ons resort. We worden welkom geheten door Matteo, een echte Italiaan, en zijn Thaise manager. Grappig om te zien hoeveel van de resorts (vooral op de eilanden) gerund worden door Europeanen. We hebben kennisgemaakt met een Engelsman, Zwitser en nu dus een Italiaan. We snappen het wel, altijd prachtig weer, heerlijk eten en dat voor een leuk prijsje.

Stroomstoring

We kunnen direct inchecken en dus brengen we onze spullen naar de kamer. De kamer is op zich prima, alleen doet de verlichting het niet, de airco ook niet, eigenlijk gewoon alles wat op elektriciteit werkt. Direct maar even navragen, want we hadden ons een klein beetje verheugd op lekker chillen in de airco. Blijkt er een algemene storing te zijn op deze kant van het eiland, er wordt hard aan gewerkt en hopelijk is alles rond 3 uur gefixt. Hebben wij weer, net 5 dagen in een huisje zonder airco en nu dit. Dat betekend automatisch ook dat er geen wifi is en dat we geen lekkere verse sapjes kunnen bestellen. In het restaurants hangen ventilatoren, maar zonder stroom doen die het natuurlijk ook niet. En dan is het toch wel een beetje te warm op het eiland. We besluiten om maar een stukje te gaan rijden op de scooter, dan heb je tenminste het briesje als verkoeling en kunnen we direct wat van het eiland zien.

Matteo heeft ons een kaart gegeven van het eiland en vier bezienswaardigheden aangekruist. Als we die allemaal bezocht hebben mogen we terug komen voor meer advies. Omdat we nog steeds erg rood zijn en het nu midden op de dag is vallen de twee stranden af. Hij heeft ook een waterval omcirkeld, maar het is al een paar keer voorgekomen in Thailand dat de waterval droog stond. Dus daar wagen we ons ook maar even niet aan. Dan blijft het vissersdorp aan de andere kant van het eiland over. Een heerlijk ritje, deze keer op een fatsoenlijke Honda Click.

Ban Ao Yai

De wegen op Koh Kood zijn vergelijkbaar met die op Koh Chang, nette asfaltwegen met duidelijke lijnen en borden langs de kant van de weg. In tegenstelling tot Koh Chang gaan de wegen hier veel meer omhoog en omlaag. Op het moment dat je naar boven rijdt zie je niet hoe de weg achter de horizon loopt. Maar geen scherpe haarspeldbochten en vaak kun je bovenop een heuvel de weg naar beneden goed overzien. Dit is lekker rijden. Als we bijna bij het vissersdorp zijn spotten we een uitzichtpunt. Van hieruit heb je een mooi uitzicht op authentieke houten hutjes, bootjes en alles wat een vissersdorp maakt. Dit lijkt er even meer op dan het vissersdorp van Koh Chang, wat eigenlijk gewoon een lange pier was. We rijden verder en parkeren de scooter bij de ingang van het dorp.

We lopen over houten steigers en zien overal in het water grote bassins met vissen. Er zitten heel veel restaurantjes waar je zelf je vis, kreeft of welk waterdier dan ook mag uitkiezen en dan maken ze hem ter plekke voor je klaar. Verser dan dit ga je het niet krijgen. We lopen tussen de huisjes en restaurantjes door over de houten steigers. Het is niet heel groot, maar zeker de moeite van een bezoekje waard.

Op zoek naar de ATM

Voor het bezoek aan de eilanden hebben we van tevoren geld op genomen, omdat we hadden gelezen dat er geen pinautomaten aanwezig zijn. Helaas hebben we ergens een rekenfoutje gemaakt en gaat het geld er iets harder doorheen dan gedacht. Maar ze hebben sinds kort een ATM op Koh Kood en dus gaan we kijken of we die kunnen vinden. Vanaf het vissersdorpje rijden we terug naar ons resort en dan een stukje verder naar het “centrum” van Koh Kood. Onderweg komen we langs de werkzaamheden aan de elektriciteitskabels. Het ziet er niet helemaal uit of ze dat op tijd gaan fixen. Als we een heel stuk gereden hebben zien we ineens het ATM bord. Gevonden! We parkeren de scooter en zien al snel een briefje hangen met een mededeling voor toeristen. Helaas kunnen ze geen Maestro of Mastercard passen verwerken. Wat zijn wij blij dat we onze kansen verspreid hebben en ook een Visa kaart mee hebben genomen. Even later zijn we weer een stukje rijker in de portemonnee. Gek trouwens, hier hebben ze wel gewoon stroom. Als we op de terugweg stoppen bij een tentje om iets te drinken legt de mevrouw uit dat het inderdaad alleen de onderste helft van het eiland betreft. Hebben wij weer. Gelukkig duren de werkzaamheden niet al te lang, rond 5 uur is er weer stroom en kunnen we eindelijk afkoelen!

Klong Chao waterval

Aangezien we nog steeds niet toe zijn aan het strand nemen we de gok om op zoek te gaan naar de waterval. Het ritje er naar toe is in ieder geval al erg leuk, lekker beschut onder de bomen. En dan kunnen we gelijk even langs de Tourist Information om de boot terug naar Trat te regelen. Dus stappen we weer op ons stalen ros en gaan we die kant op. De vorige keer dat we naar de Tourist Information wilde was deze gesloten. Maar nu zien we scootertjes staan, dus we stoppen en gaan op zoek naar informatie. Er zit een mevrouw achter een bureau die nou niet bepaald uitnodigend vraagt wat we willen. Ze geeft met een chagrijnig hoofd de tijd van de boot, de kosten en zegt nog net dat de taxi inbegrepen is. We kopen twee tickets en hopen maar dat ze wel gewoon haar werk doet en er daadwerkelijk voor zorgt dat er op onze laatste dag een taxi staat. Als we nog even wat andere informatie doorbladeren komt er nog een man tegen. Ook hij wordt niet zo heel vriendelijk te woord gestaan en gaat zonder resultaat weer weg.

We rijden verder richting de waterval. Het laatste stuk van de weg is onverhard en vol met kleine en grote stenen. We stuiteren naar de parkeerplek en zijn blij als we verder kunnen lopen. Er zit een man met een donatiepot, maar we gaan eerst maar eens kijken of het de moeite waard is. We zien al heel snel vooral heel veel stenen, dus dat wordt klauteren en klimmen. Ergens in de verte zien we iets wat in het regenseizoen de naam waterval verdiend maar nu gewoon een klein stroompje water is. Onder de waterval is een soort van meer waar je in mag zwemmen. We zoeken onze weg die kant op en vragen ons af hoe het hier is in het regenseizoen, dan moet het best indrukwekkend zijn. Het zwemmen laten we aan de overige bezoekers over, aangezien we er niet op gekleed zijn. Kenji is weer helemaal in zijn element en klimt alle kanten op. Ik hou het maar even bij het toekijken en genieten van het mooie weer. Op de terugweg laten we een kleine donatie achter voordat we terug gaan naar ons resort.

Schrijf je nu in voor onze nieuwsbrief en mis nooit meer een update!

Booking.com

Reageer op dit artikel

Laat als eerste een reactie achter.

Abonneren op
avatar
%d bloggers liken dit: