Echte herfstkleuren – The Great Smokey Mountains

Great Smokey Mountains - Uitgelicht - BackPackJunkies

We laten de regenachtige steden Memphis en Cookeville achter ons en we gaan naar het stadje Cherokee, wat in de Great Smokey Mountains ligt. Om hier te komen hebben we de meest bochtige weg van Amerika te pakken. Rieneke is goed wagenziek geworden en ik ook (en ik reed). Maar de omgeving is prachtig! Hier zijn de herfstkleuren het beste te zien. De diepe dalen met de beekjes maken het nog even af. Als we eindelijk in Cherokee aankomen voelen we dat het aardig koud is. Tijd om te genieten van een stukje natuur.

Great Smokey Mountains

De Great Smokey Mountains is een groot nationaal park langs de grenzen van Tennessee en North Carolina. Het park is in 1934 opgericht en verwelkomt 9 miljoen bezoekers per jaar en is hiermee het meest bezochte park in de Verenigde Staten. Hier vind je ook een deel van het welbekende Appalachian Trail. In het park staan 78 beschermde gebouwen die ooit door de Appalachen gemeenschappen werden gebruikt.

De naam van de Great Smokey Mountains, ook wel Smokies genoemd, komt van de mist die vaak over de bergen hangt en van ver te zien is. Deze mist ontstaat doordat vegetatie bepaalde chemicaliën uitademen wat damp onder normale omstandigheden veroorzaakt. Ergo: het is er vaak mistig…

De rust in Cherokee

Als we bij het motel aankomen is het erg rustig. Er zijn weinig auto’s en er is ook weinig verkeer over de hoofdstraat. Heerlijk! We krijgen de sleutel van onze kamer en we laden Donna weer uit. Voor het gemak halen we lunch bij Hardee’s. Niet echt een aanrader, want de smaak was nou niet echt geweldig. Na de lunch gaan we ontspannen om in de avond opzoek te gaan naar wat te eten. En dan zien we dat het nog altijd heel rustig is. Blijkbaar zijn we hier buiten het toeristenseizoen. We vinden het niet echt heel erg, maar het zoeken naar eten wordt wel lastiger.

We zien ergens licht en dat ergens blijkt Wize Guy Grille te zijn. Een best grote tent waar ze voornamelijk hamburgers, steaks en pizza serveren. We genieten van de gastvrijheid (er zijn 5 gasten, inclusief onszelf) en het lekkere eten. De helft van de pizza nemen we mee, want het is natuurlijk weer veel te veel. Als we terug lopen naar het motel zien we weer alle donkere, verlaten winkels. Het ziet er een beetje eng uit.

Een nieuwe dag

De volgende dag staat voornamelijk in het teken van uitrusten en het stadje een beetje ontdekken. We genieten van een zelf meegebracht ontbijt en gaan wat zaken op orde stellen, zoals de website, planning en andere praktische zaken. Daarna gaan we het stadje in daglicht bekijken. Bij daglicht is het een leuk, klein, schattig dorpje. Heel authentiek waar de mensen vriendelijk en gastvrij zijn. Heel veel is helaas gesloten. We zien veel indianen “tradeposts“, wat we ook in het westen zagen. Bij de winkeltjes die wel open zijn zitten de mensen bij elkaar om bij te kletsen.

We zien een seizoenswinkel die nu helemaal in het teken staat van de kerst. Ook hier kunnen we het niet laten en gaan we binnen kijken. We zien direct dat het de wat duurdere decoraties zijn, maar ze zijn wel erg mooi. En dus lopen we een rondje en bewonderen we alle mooie dingen voordat we terugkeren naar ons motel om even bij te komen van dit enorme avontuur. Er is nog steeds niemand op straat; waar is iedereen gebleven?

Wandelen

Vanwege Rieneke haar knieën en het feit dat er geen langere wandelroutes in de buurt zijn van onze locatie, gaan we vandaag een klein stukje wandelen. We hebben een route gevonden die langs een beek loopt naar een bezoekerscentrum. Totaal een lengte van 3 mijl (heen en terug). Deze route heet de Oconaluftee River Trail.

We lopen eerst door het stadje, de rivier over. Dan zie je het pad al liggen. We lopen eerst een deel langs de weg, waar het vandaag aanzienlijk drukker is. Maar dan is de rivier goed zichtbaar en hij stroomt snel naar beneden. In de zomer zou je hier prima kunnen raften, waar je hier en daar ook reclame voor ziet.

Onderweg zien we heel veel eekhoorns wegschieten of druk gravend op zoek naar voedsel. In de rivier zien we regelmatig iemand staan vissen. Ze lopen hier de rivier in, tot in het midden, om de hengel uit te gooien. Ook komen we regelmatig wandelaars tegen. Deze route is een van de weinige waar ook honden zijn toegestaan dus regelmatig komen we een vrolijke Doggo tegen. Het weer zit ook erg mee. Het is heerlijk fris en de schone lucht helpt ook erg.

Aan het einde van de route komen we bij de Mountain Farm Museum. Een klein museum met de oudste collectie cabins en log buildings. Een soort mini openluchtmuseum. Het is gratis (altijd goed) en eigenlijk best leuk om even te kijken. Hier staan replica’s van gebouwen die tonen hoe de eerste moderne mensen hier woonden. Je ziet bijvoorbeeld een stal, graanschuur, stalletje voor zwijnen en veel meer.

We lopen via dezelfde weg weer terug, want de enige andere route is langs de snelweg wat niet echt fijn is. In de avond gaan we een stukje rijden om een leuk restaurantje te vinden. Dan komen we er achter dat Cherokee toch groter is dan we denken, want er is nog veel meer als we een stukje rijden. We komen uit bij Paul’s Diner. Een klein restaurantje wat bijna helemaal vol zit met mensen. Er zijn dus toch andere mensen! De maaltijd is heerlijk en het is er gezellig. Een goede afsluiting van deze dag.

Een koud afscheid

De volgende ochtend is het alweer tijd om we te gaan. Ik zou hier best nog wel een langere tijd willen rondhangen, maar helaas hebben we andere plannen. We hebben zin in een goed ontbijt en we hebben gelezen, gezien en gehoord dat Peter’s Pancakes & Waffles dé plek is om heen te gaan voor ontbijt. Dus we pakken onze spullen en… moeten de ramen van de auto krabben… Dit hebben we nog niet eerder meegemaakt. Het is niet heel dik, maar je veegt het er niet zomaar af. Normaal kun je de auto starten, verwarming aanzetten en wachten, maar ik heb geen idee over de staat van het raam (een sterretje en ineens warme lucht er op kan naar uitpakken). Gelukkig hebben de dames en heer bij de balie een krabber.

Great Smokey Mountians - Ice ice baby - BackPackJunkies

Als Donna weer schoon is en ingepakt, rijden we naar Peter’s Pancakes & Waffles. Het is druk, maar ze hebben nog wel een plekje voor ons. Dit komt waarschijnlijk omdat het Veterans Day is. Achter ons zit een ouder echtpaar, Brits aan het accent te horen, die ons ook zagen zitten in Paul’s Diner de vorige avond. We raken een beetje aan de praat. Blijkbaar is ons “Amerikaans” wat verbeterd, want het echtpaar is blij dat er ook Amerikanen zijn zie hetzelfde doen als zij (?). Vervolgens vragen ze ons wat Veterans Day precies is. We weten het wel een beetje maar niet precies. Dit zorgt ervoor dat ze ons een beetje raar aankijken, want hoe kun je dat als “Amerikaan” niet weten? Dus bij deze wil ik mijn excuses aanbieden aan de Amerikanen; sorry, dat er een paar Engelsen zijn die denken dat Amerikanen niet weten wat Veterans Day is.

Conclusie

Na aardig wat steden gezien te hebben, lange rechte wegen bereden te hebben en steeds hetzelfde uitzicht was de Great Smokey Mountains heerlijk! Dit is echt zo’n plekje waar ik wel een vakantiehuisje zou willen hebben. De lucht is schoon, de natuur prachtig en de mensen (eindelijk) weer vriendelijk. Het is een nationaal park, maar het is de enige die gratis is (2017). Er zijn talloze wandelroutes voor elk soort wandelaar. Wij komen zeker nog eens terug!

Reageer op dit artikel

Laat als eerste een reactie achter.

avatar
  Subscribe  
Abonneren op
%d bloggers liken dit: