Duiken op Bali met Amed White Sand Divers

Amed - Duiken 02 - BackPackJunkies

In de afgelopen 12 maanden hebben we zo’n beetje alles samen gedaan. Maar deze keer ga ik iets anders doen dan Rieneke: 20 meter onder water duiken. Iets wat ik al heel lang heb willen doen en hoog op mijn to-do-lijstje staat van deze wereldreis. Eerst wilde ik dit in Thailand doen, maar de goede locaties stonden, ironisch genoeg, onder water. Daarna wilde ik het tot twee keer toe op de Perenthian Islands in Maleisië doen, maar we konden steeds geen accommodaties vinden. En nu op Bali is het eindelijk zover: Duiken met Amed White Sand Divers!

Discover Scuba Diving (DSD)

Omdat ik nog nooit gedoken heb wil ik eerst een DSD doen. Dit betekent dat je een korte uitleg krijgt over wat je moet doen, hoe alles werkt en hoe de basis handelingen werken. Dit kost ongeveer 30 tot 45 minuten. De uitleg wordt goed verzorgd door Holger, een Duitse instructeur. Hij is duidelijk en legt alles met een gevoel van humor uit (voeg hier een grap toe over Duitsers met humor). Na de uitleg volgt de administratie. Dit betekend eigenlijk dat je een vel papier krijgt waarop je aangeeft dat je 100% gezond bent en dat wat er ook gebeurd de duikschool en PADI niet verantwoordelijk zijn.

Ook is de uitrusting erg belangrijk. Holger heeft veel ervaring, want de meeste spullen die hij pakt (wetsuit, schoenen, flippers, masker en BCD) pasen allemaal in een keer. Het zit allemaal wat strak, maar dat is ook de bedoeling. Je wilt niet dat er tijdens het duiken wat los raakt. Ik krijg ook een weightbelt; een riem met gewichten. We gokken eerst maar op 7 kilo. Alles bij elkaar, inclusief de zuurstoffles, is het 20 tot 25 kilo op mijn lijf. Dit is ongveer hetzelfde wat ik draag als we ons verplaatsen met de backpack en dagrugzak.

12 meter is een goed begin

We vertrekken in een busje richting het strand. Rieneke gaat ook mee en ze gaat snorkelen. Het deel waar we heen gaan zou mooi moeten zijn met het koraal. Bij het busje doen we onze flessen op en waggelen naar het strand, want echt lopen is er niet bij. Een echt mooi strand is het niet; zwart zand met veel grote stenen. Maar dit mag de pret niet deren. Ik neem afscheid van Rieneke en loop met de instructeur en nog een jongen, die ook de DSD doet, mee de zee in.

De bedoeling is dat je eerst een stuk het water in gaat tot je de bodem niet meer kan raken. Daarna blijf je drijven door je BCD. Als iedereen klaar is laat je al het lucht uit de BCD lopen en zink je. De eerste 10 minuten is heel raar, want je zit 6 meter onder water en je kunt ademen. Alles vertraagd ook; door het water kun je minder snel bewegen. Dit alles geeft een wat surrealistisch effect.

Als iedereen op de bodem zit gaan we een paar simpele oefeningen doen. Dit allemaal vanwege de veiligheid. Het is namelijk zo dat als je 6 meter onder water zit je makkelijk snel naar boven kan zonder problemen. Als je echter op 12 meter zit dan niet meer vanwege DCS (DeCompression Sickness). De meeste problemen zijn op te lossen met je buddy of zelf. Denk bijvoorbeeld een masker dat van je gezicht glijdt, je regulator (adem-ding) houdt er mee op en je moet op je backup, je buddy heeft geen lucht meer en moet jouw backup gebruiken enzovoorts. Gelukkig duren die oefeningen niet lang en kunnen we verder.

We dalen steeds verder en uiteindelijk bereiken we 12 meter diepte. Als je dan omhoog kijkt zie je het dak van de zee. Dit is zo’n rare beleving. Ook de vissen zijn minder bang voor je. Dit komt waarschijnlijk omdat je minder beweegt en veel dieper zit dan de gemiddelde mens. Ze komen echt dichtbij. We zien van alles en we zien zelfs een doorzichtig zeepaardje.

Na een uur komen we weer boven en voegt Rieneke zich weer bij ons. We rijden terug en praten over de ervaring. Voor mij is het wel duidelijk; ik ga mijn PADI Open Water Dive halen. Hiermee kan ik bij andere duiklocaties duiken, zonder training, tot 18 meter (of dieper als dat behaald is). Gelukkig telt de DSD als een eerste les voor de PADI, dus scheelt weer geld en tijd. Ik krijg een boek mee en een DVD om mijn huiswerk te doen… Dat was niet bedoeling, maar vooruit.

Meester Holger legt uit

De volgende dag word ik om 8:30 opgehaald en we rijden naar een andere locatie. Hier zijn nog veel meer duikers. We gaan eerst zitten en Holger legt uit hoe je de fles moet bevestigen aan de BCD, hoe je moet controleren of alles werkt en hoe je elkaar controleerd. Als dat klaar is vertelt hij wat we gaan doen in het water. Een beetje hetzelfde als gisteren en een paar nieuwe oefeningen. Maar daarna is het de bedoeling dat we voor plezier gaan duiken. Klinkt goed.

We kleden ons om, controleren de hele zooi en elkaar en we gaan richting het water. We zinken weer tot de bodem en doen onze oefeningen. Het wordt steeds lastiger, vooral omdat je onder water zit en je moet zien te redden als je geen lucht meer hebt. Het is echt niet eng, maar je moet er niet aan denken wat er gebeurd als je deze handigheden niet leert.

We gaan weer een stukje zwemmen en zien weer allerlei vissen. Het is heel kleurrijk. Wat opvalt is dat de blauwe vissen bijna licht geven. Dit komt omdat hoe dieper je gaat de kleuren rood en groen worden ontrokken aan het licht, dus blauw wordt veel feller.

Ik zie Dory, Nemo en Gill. Verder hele scholen vissen, een blowfish en aan het einde nog een zeekat. Dit zie je niet als je aan het snorkelen bent. Het koraal heeft ook de prachtigste kleuren.

Als we weer boven komen gaan we terug naar het startpunt en drinken een kop koffie en thee. We wachten 45 minuten voordat we nog een duik gaan doen. Bij de tweede duik herhalen we wat oefeningen en is het de bedoeling dat we naar een tempel onder water gaan. De tempel is niet heel erg bijzonder. We komen ook niet dichtbij, want het is behoorlijk druk.

Na de twee keer duiken gaan we terug naar de duikschool en gaan we theorie doen. Dit is het minder leuke deel, maar het moet toch gedaan worden. Heel veel theorie is behandeld onder water, dus heb je een referentie naar iets wat je al gedaan hebt als de theorie behandeld wordt.

Amed - Duiken 01 - BackPackJunkies

De laatste duiken en U.S.A.T. Liberty Wreck

De laatste dag beginnen we met de theorie en een examen. Het examen is behaald door ons allebei en daarna moeten we nog twee verplichte duiken doen. We gaan naar weer een andere locatie. Hier ligt een wrak van de U.S.A.T. Liberty. We doen weer wat andere oefeningen. Deze keer moeten we ons masker af doen op 5 meter diepte en dan een stukje zwemmen en dan weer opdoen en het water er uitkrijgen (wat bijzonder makkelijk is trouwens). Ook moeten we onze BCD afdoen onderwater en weer opdoen. Dit is handig als er iets fout is met je BCD en je wilt het controleren/oplossen.

Daarna gaan we een stuk zwemmen. Na een klein kwartiertje zien we de romp van de Liberty. Normaal zie je dit in films, maar dit is echt. Tegen de romp zit allemaal koraal en visjes zwemmen er omheen. We zwemmen er een stukje omheen en gaan weer terug; de zuurstof is bijna op.

Aan wal is het tijd voor wat rust en lunch. We praten over de politiek, weer en verschillen in Australië (de tweede cursist komt uit Australië), Duitsland en Nederland. De lunch valt een beetje tegen, maar uiteindelijk toch een volle buik.

Even later hebben we een nieuwe fles op onze rug en daar gaan we weer. Nog twee oefeningen en we gaan naar het wrak. Deze keer zwemmen we er doorheen. Het wrak ligt er al heel lang en de tand des tijds en de natuur hebben flink huis gehouden. De romp heeft aan de zijkanten flinke gaten waar je de doorheen kan. Aan de andere kant van een gat kom je in het ruim, wat nog redelijk intact is. Als je dan omhoog zwemt kom je op het dek. Alleen ligt het schip op zijn zijkant, dus als je even vergeet wat boven en onder is dan lijkt het net of het schip nog recht staat. Overal zijn vissen en koraal die hier leven. Het is een bijzonder gezicht. Ik kijk op mijn duikcomputer en zie dat ik inmiddels op 20 meter diepte zit. Dit zal ook op mijn PADI staan, want dit is de diepste meting.

Conclusie

Veel mensen vinden duiken eng; enge beesten, heel diep onder water, horrorverhalen van verdrinken, Jaws en weet ik veel wat. Natuurlijk is het eng de eerste 10 minuten als je voor de eerste keer duikt, maar dit went heel snel. Daarna kun en zal je genieten van de omgeving, de nieuwe wereld en de schoonheid van de zee. Als je een 100% controlfreak bent, dan wordt het wel wat lastig.

Een PADI Open Water Dive certificaat is handig als je vaker wilt duiken. Het scheelt ook in de kosten, want een DSD is vaak duurder dan een fun-dive. Op Bali is het goed te doen. In het noorden is het lekker rustig en kun je genieten van de natuur, authenticiteit, eten en duiklocaties. En om hier je PADI te halen is veel goedkoper dan bijvoorbeeld in Australië, mijn laatste optie.

Ik zou iedereen aanraden om het eens te proberen. Ervaar hoe het is om gewichtloos te zijn. Je hoeft geen NASA austronaut te zijn om te voelen hoe dat is. Een oud-manager van mij zei ooit eens: dichter bij vliegen kom je niet. Toen der tijd geloofde ik het niet en wilde ik het zelf eens ervaren. En verdomd, hij heeft gelijk. Bedankt Bas!

Schrijf je nu in voor onze nieuwsbrief en mis nooit meer een update!

Geef een reactie