De hoefijzervormige bocht bij Page – Horseshoe Bend

Page, Horseshoe Bend, Backpackjunkies

Na ons bezoek aan de Grand Canyon is het tijd om ons eerste motel te verlaten. We pakken nog snel even een bak koffie en wat muffins mee en gaan op pad. Vandaag gaan we naar de Horseshoe Bend in de buurt van Page, Arizona. Het is vanuit Flagstaff een kleine twee uur rijden, dus dat is te overzien. We volgen op aanraden van wat blogs de US route 89. Als je deze weg helemaal uit zou rijden dan kom je via Yellowstone National Park uit bij de grens met Canada. Dat bewaren we voor een andere keer, want dat gaat iets te ver uit de richting.

US Route 89

Het landschap wat we tot nu toe onderweg hebben gezien heeft ons verbaasd, want het veranderd heel snel. Ook op deze weg is dat niet anders. Het eerste deel van de route is vrij vlak, totdat je aan de rand van het gebied van de Grand Canyon komt. Vanaf daar zien we weer de mooie gekleurde rotsen, waarvan vooral de rode kleur zo opvalt. We zien kloven zoals we die gisteren hebben gezien en bergen die de kloven weer lijken te compenseren. We komen langs een aantal kleine dorpjes die nog het meest aandoen als een western-stadje met saloons en de plaatselijke sherrif. Waar het ene stadje bijna compleet verlaten lijkt is het volgende stadje toch nog echt in gebruik.

We zien een parkeerplaats bij een uitzichtpunt staan en stoppen, net als vele anderen, om foto’s te maken van de omgeving. Rechts een vallei met diepe kloven en links hoge bergen met knalrood gesteente. Kenji is al even verder gelopen en komt terug met de mededeling dat er ook wat kraampjes zijn waar je van alles kunt kopen. Het zijn voornamelijk vrouwelijke indianen die hier hun handgemaakte spullen verkopen. Ik zie een prachtig ornament voor de kerstboom en na een heel klein beetje onderhandelen ben ik de trotse eigenaar. Als ik vraag hoe het ornament gemaakt is legt het vrouwtje uit dat de indianen op het reservaat dit maken en dat zij het voor hen verkoopt. Een prachtig aandenken aan deze rit en een mooie toevoeging aan onze kerstboom.

Horseshoe Bend

Het duurt niet lang meer voordat we de borden zien staan voor de Horseshoe Bend Overlook. Je kunt hier je auto parkeren. Om de Horseshoe Bend te kunnen zien moet je nog een stuk wandelen. De verhalen hierover op internet zijn heel verschillend, de één zegt het in 5 minuten af te leggen terwijl een ander aangeeft dat het een pittige wandeling is. Over één ding is iedereen het wel eens, je loopt (een deel) door het zand. En dus doen we onze wandelschoenen aan en neem ik mijn wandelschoenen mee. We moeten een stuk omhoog door mul zand en we doen het ieder op ons eigen tempo. Het voelt een beetje als een uittocht, want met ons lopen er nog heel veel mensen mee omhoog. Dat is toch wel een nadeel van die toeristen-attracties. Hopelijk kunnen we boven wat meer onze gang gaan en genieten van dit natuur-fenomeen.

Zodra je boven bent veranderd de ondergrond naar steen en is het makkelijker om rond te lopen. Het merendeel van de mensen blijft direct bij dit punt staan en je kunt hier de ronding goed zien. Maar op een kluitje naar iets kijken is niet echt ons ding. En dus lopen we een stuk verder om op ons gemak te kunnen kijken. Hoe verder je bij het begin wegloopt, hoe rustiger het wordt. Er zijn genoeg plekken waar je de kloof, de rivier, de hoefijzervormige bocht en de omgeving kunt zien.

Page, Horseshoe Bend, Backpackjunkies

De kracht van water en wind

Wat de Horseshoe Bend zo bijzonder maakt is de extreme bocht in de Colorado rivier die deze ijzerhoefvormige bocht heeft gemaakt. Met maar liefst 270 graden is deze bocht uniek en een ware trekpleister voor fotografen. Het uitzichtpunt over de rivier ligt op 1300 meter boven zee niveau, terwijl de rivier op 980 meter boven zeeniveau ligt. Je kijkt dus maar liefst meer dan 300 meter de diepte in. De verschillende kleuren in het water ontstaan door de mineralen. Het is fascinerend om te zien hoe dit hoefijzervormige deel is ontstaan door de combinatie van water en wind over een periode van ontelbare jaren. Wij doen allemaal zo ons best om iets na te laten, maar de natuur wint altijd op alle vlakken.

We zien op de rivier een aantal vlotten die meebewegen met de stroming. Dat moet ook een unieke ervaring zijn, zo tussen die hoge stenen muren heen dobberen. Wij houden het deze keer bij het toekijken. We klimmen nog een stukje over de rotsen voor een wat rustiger en mooier uitzicht, maar besluiten deze keer om niet helemaal naar boven te gaan. De stenen zijn aardig glad en wat we tot nu toe gezien hebben is ook al de moeite waard. Plus we hebben nog een beklimming door het zand te doen.

De Horseshoe Bend Trail is uiteindelijk 1.2 km lang, dus 2.5 km heen en terug. Vanuit beide kanten klim je eerst een stuk door mul zand om vervolgens weer een stuk af te dalen. Door het zand is het best een pittige wandeling, dus neem er zeker de tijd voor. Maar het uitzicht op de Horseshoe Bend is zeker de moeite waard!

Glen Canyon Dam

We stappen weer in de auto, want we moeten vandaag nog een stuk verder rijden. Onze eindbestemming is St. George in Utah. Min of meer per ongeluk komen we langs de Glen Canyon Dam. We zien dat het mogelijk is om hier te stoppen en rond te kijken, maar we willen later in onze route langs de Hoover Dam. En dus slaan we de Glen Canyon Dam over. Een beslissing waar we een paar dagen later al spijt van hebben. We lezen namelijk dat de Glen Canyon Dam vergelijkbaar is met de Hoover Dam, maar een stuk goedkoper en interessanter om te toeren.

Een vergelijking tussen de twee:

Tijdreizen

Het is van Page naar St. George een kleine 2,5 uur rijden. Maar als we de navigatie instellen geeft hij een latere eindtijd aan. We snappen er niks van, want we hebben nergens een fout in de route gemaakt. We trekken ons er voorlopig niks van aan en vervolgen onze weg. Als we aankomen bij ons motel kijken we op de klok en zien we dat het een uur later is dan op onze telefoons. We vragen het aan de dame die bij de receptie staat en we blijken in een andere tijdzone te zitten. Dat verklaart een hoop, we zetten onze telefoons goed en gaan op zoek naar iets te eten. Er zit een Denny’s in de buurt van ons motel en die gaan we proberen. Het blijkt een schot in de roos, de diner-sfeer waar we naar op zoek waren én lekker eten voor een nog leukere prijs. Hier gaan we zeker nog vaker eten tijdens deze roadtrip!

Schrijf je nu in voor onze nieuwsbrief en mis nooit meer een update!

Reageer op dit artikel

Laat als eerste een reactie achter.

Abonneren op
avatar
wpDiscuz
%d bloggers liken dit: