Berlijn – De roerige geschiedenis van Duitsland

Onze reis zit er bijna op, maar voordat we terug gaan naar Nederland gaan we eerst nog Berlijn ontdekken. Ik ben er al eens eerder geweest (2006?), maar ik weer er nog weinig van. Vanuit ons mooie hotel stappen we op de S-lijn en met een overstap op de U-lijn komen we bij Kochstraße uit de grond omhoog. Hier begint onze eerste tocht door Berlijn. We verwachten veel van de geschiedenis te zien. Het begint met de koude oorlog. En koud is het vandaag zeker.

Berlijn en openbaar vervoer

Natuurlijk zijn we al met de trein (S-lijn) van het vliegveld naar het centrum gegaan, maar dat is niet heel moeilijk. Nu gaan we via Haubtbahnhoff naar Friedrichstraße station en van daar met de U-lijn (metro) naar Kochstraße. Normaal wat uitzoek werk, maar het staat goed aangegeven. En dankzij ons hotel, IntercityHotel Berlin Hauptbahnhof, hoeven we geen kaartjes te kopen; die kregen we bij het inchecken. Ideaal! De stadstreinen rijden af en aan. Als de eerste mist kun je over 5 a 10 minuten de volgende pakken. Ook de metro rijdt snel achter elkaar. Voor we het weten staan we op de Kochstraße.

Checkpoint Charlie

Iedereen weet wel iets over Berlijn. De tweede wereld oorlog of de koude oorlog. Het eerste wat we zien is Checkpoint Charlie. Na de tweede wereld oorlog was Berlijn verdeeld tussen west en oost. Als je van de ene kant naar de andere wilde moest je door een controle post. Checkpoint Charlie is de enige geweest waar diplomaten en andere buitenlanders (geen west-Berlijners bijvoorbeeld) mochten oversteken.

Als we de metro (U-lijn) uitlopen zien we het bord met de Russische soldaat al hoog boven de straat uitsteken. Als we er heen lopen zien we ook dat deze controlepost nog in de kerststemming is, want de kerstboom staat er nog. De Amerikaanse en Russische figuranten staan hun ding te doen. En de toeristen maken er foto’s van. Een enkeling gaat met een figurant op de foto. Het blijft een apart gevoel. Nu kunnen we makkelijk van de ene kant naar de andere lopen. Toen was dat wel anders; men werd gesmokkeld of men probeerde over de muur te klimmen. Meestal overleefden deze mensen dat niet.

Bij de grens tussen oost en west staat een mast met twee foto’s van twee soldaten. Aan de ene kant een Amerikaanse soldaat en aan de andere kant een Sovjet. Ik kan niet vinden wie dit zijn of wat de rollen waren van deze twee personen. Als iemand het weet… Stuur een berichtje.

Een museum op de hoek

Als we naar de overkant kijken zien we een muur met allemaal teksten en foto’s. We gaan een kijkje nemen. Binnenin staan de hele geschiedenis van de muur en Checkpoint Charlie – 1961 tot 1989 – in woord en beeld. Van het moment dat de muur gebouwd werd (met professioneel materiaal) tot het neerhalen er van (met de buurman op zijn sandalen met een beitel). Het geeft een goed beeld hoe het moet zijn geweest. Ook worden er persoonlijke verhalen gedeeld waarin met vertelt hoe ze hebben gezien hoe iemand probeert te ontsnappen naar het westen. Ook staat er een heel stuk muur.

Het buitenste museums is gratis. Er is ook een binnengedeelte, maar daar moet je voor betalen. Aangezien we een zeer goed beeld hebben gekregen van de teksten en foto’s buiten, gaan we niet naar binnen.

Prinz-Albrecht-Strasse 8

We verlaten het deel van Checkpoint Charlie en gaan op weg naar iets wat Topographie des Terrors heet. Een gratis museum wat een beeld moet geven over een aantal belangrijke, en gruwelijke, instanties tijdens de tweede wereldoorlog: Sicherheitsdienst (SD), Gestapo en de Schutzstaffel. Een plaats waar de Nazi’s veel hebben gezeten waar hun meest belangrijke gebouwen stonden. Bij Topographie des Terrors staat ook nog het langste stuk muur.

Als we aan komen lopen zien we al een groep toeristen staan. In het midden van de groep staat de groepsleider. Als het een ding is wat we hebben geleerd, dan is het wel uit de buurt van groepen blijven. We kijken even snel op de borden, maken wat foto’s van de muur en lopen door het hek naar binnen. Daarna een klein trappetje naar beneden. Hier staan kleine informatieborden. Als we het lezen blijken we in de kelder te staan van het oude Gestapo gebouw.

Achter ons ligt een braak liggend terrein. Hier heeft Gestapo hoofdkwartier gestaan en is na de bombardementen en de na de oorlog helemaal afgebroken. Nu is er niets meer van te zien, behalve dan nog een deel van de kelder.

Binnen in Topographie des Terrors

Als we aan het einde weer een stukje omhoog komen zien we het nieuwe gebouw staan. Dit is het Topographie des Terrors en is in 2010 opengesteld. Het is een expositie van de misdaden van de Nazi’s tijdens de tweede wereld oorlog. Van begin tot einde. Het expositie is eigenlijk in een grote ruimte. Als je aan de goede kant begint kun je lezen en zien aan de hand van foto’s hoe het moet zijn geweest. Tevens staan hier en daar computers waar je fragmenten kunt terugkijken tussen 1933 en 1945. Hier kun je onder andere toespraken van Adolf Hitler bekijken, maar ook van Himmler. Helaas zijn deze nagesynchroniseerd, dus de “charme” is er een beetje vanaf.

Neem wel de tijd, want er is veel informatie. Het hangt er natuurlijk vanaf of het je interesseert. Mijn interesseert het veel, dus voor de eerste keer in mijn leven heb ik alle teksten in een museum gelezen.

Potsdamer Platz

Na deze gruwelijke informatiestroom is het tijd voor iets anders. We verlaten het museum en lopen richting het Potsdamer Platz, wat te boek staat als een cultureel stuk van Berlijn. Het heeft de naam van de stad Potsdam, wat 25 kilometer verderop ligt. Hier liep vroeg dé weg van Berlijn naar Potsdam. Het is gemoderniseerd en er zitten veel kantoren, bioscopen en veel meer.

Als we komen aanlopen valt het ons een beetje tegen. Misschien komt het door het weer, maar ik had er een ander idee bij. Het ziet er uit alsof we op een kantorengebied zijn uitgekomen. Geen restaurantjes die er gezellig uitzien (het is voorbij lunchtijd), veel verkeer en weinig mensen.

We kijken eens goed op de kaart en we zijn inderdaad op de goede plek (misschien verkeerde tijd?). We zien dat er een winkelcentrum zit met een foodcourt, dus gaan we daar maar eens kijken. het heet de Mall of Berlin en het is een grote. Hier zit weer van alles en je kunt het zo gek maken als je wilt. Boven is inderdaad een foodcourt. Hier vind je alle soorten keukens voor een leuk prijsje. Kijk wel even goed wat en waar je iets besteld, want Rieneke had een kip-wrap met wrap, sla en een klein beetje kip.

Eerste indruk van Berlijn

Vandaag hebben we maar een klein stukje gezien. Maar er is nog veel meer te zien. Over een paar dagen gaan we naar de Reichstag, want daar moet je een afspraak voor maken. Ook gaan we dan meer bekijken.

Maar vandaag heeft al een aardige indruk achter gelaten. Berlijn is een oude en moderne stad. Twee stijlen die heel goed samen kunnen gaan. Het is een mooie stad met vriendelijke mensen. Het openbaar vervoer is makkelijk en overal.

We hebben zin in onze tweede dag in de stad. Maar nu gaan we weer terug naar ons heerlijke hotel.

 

 

Reageer op dit artikel

avatar
  Subscribe  
Abonneren op