Bangkok – Wat Saket: Temple of the Golden Mount

Het is vandaag tweede kerstdag in Nederland, maar aangezien kerst hier niet gevierd wordt, gaat het leven van alledag gewoon weer zijn gangetje. En dus gaan we vandaag verder met onze verkenning van Bangkok. Op het programma staan Wat Saket en het huis van Jim Thompson. We stappen in de SkyTrain voor het eerste deel van de reis. Als we uitstappen lopen we richting de rivier om daar verder te gaan met de watertaxi. Een populair vervoersmiddel hier in Bangkok en supersnel. Je stapt in zodra de boot aankomt en koopt in de boot een kaartje van 8 bath (€ 0,20). Omdat de boot een flink vaartje heeft spat het water weer lekker op, maar hier hebben ze daar een slimme oplossing voor gevonden. Aan de zijkant van de boot hangt een doek, deze kun je omhoog trekken als je last hebt van het water. En zo blijf je lekker droog. We blijven zitten tot het eindpunt van de boot en lopen het laatste stukje naar Wat Saket.

Bangkok, watertaxi, Backpackjunkies

Wat Saket

Deze tempel is gebouwd op een kunstmatige heuvel. Ruim 200 jaar geleden werd hier een stoepa gebouwd, maar de grond was te zacht om dit enorme bouwwerk te ondersteunen en dus is het ingestort. Jaren later is op deze restanten de tempel gebouwd die je nu kunt bezichtigen. Als je het complex binnenkomt staat er beneden een kleine tempel met Boeddha beelden. Maar dit is nog niet de tempel waar we voor gekomen zijn. Alles is rondom de berg gebouwd, dus we lopen in een soort rondje richting de daadwerkelijke ingang. We kopen twee kaartjes van 20 bath (€ 0,50) en doen even wat rek- en strekoefeningen. De weg naar de tempel is namelijk omhoog, welgeteld 344 treden. Gelukkig is het nog vroeg en ligt het eerste deel in de schaduw. En het zijn kleine treden, dus dat is een meevaller. Eerst loop je in een soort tropische tuin, maar als dat ophoud heb je al een mooi uitzicht over Bangkok. We zien overal bellen hangen, van heel groot tot klein. Het is niet de eerste keer dat we dit soort belletjes zien, in bijna elke tempel kom je ze tegen. We lopen rond en rond en rond totdat we eindelijk bij de tempel zelf aankomen.

Bij binnenkomst staat er deze keer een bordje dat je je schoenen NIET uit moet doen, dat is weer eens wat anders. Binnen kun je helemaal rondlopen en aan alle zijden zijn grote openingen waardoor je Bangkok kunt zien. Aan elke binnenzijde is een ingang naar het middendeel zichtbaar. Hier staan een viertal Boeddhabeelden met allerlei versieringen. Natuurlijk staat er ook een kraampje met souvenirs en wat snacks. En er is een trap naar boven.

Als we boven komen staan we direct oog in oog met de Golden Mount. En daarachter zien we een prachtig uitzicht over Bangkok. Je hebt hier door de hoogte een 360 graden view over de stad. We zien de rivier waar we net overheen gevaren zijn. In de verte zijn het paleis en Wat Arun zichtbaar. Oude en nieuwe gebouwen zijn door elkaar heen gebouwd. Wat is Bangkok toch een veelzijdige stad. Bij de Golden Mount staat een portret van de koning met daarbij een altaar. De Thaise bevolking bewijst ook hier de laatste eer aan hun koning. Op alle hoeken van de Golden Mount staat een soort wachter met een rek vol belletjes. We zien hier ook de belletjes hangen die je beneden kon kopen, het zullen dus een soort wensbelletjes zijn. Mensen hebben er namelijk  soms ook teksten op geschreven. Hier op het dak van de tempel merken we goed dat het alweer goed warm begint te worden. De tocht naar beneden is dan ook iets minder relaxt in de brandende zon.

Jim Thompson House

We stappen weer in de boot die deze keer supervol zit. Als we aankomen bij onze stop worstelen we ons door de mensenmassa heen naar buiten. Op zoek naar het huis van Jim Thompson! Jim Thompson is vooral bekend geworden door zijn rol in de invoer van zijde. Hij was daarnaast een verzamelaar van kunst en heeft dit huis laten bouwen, zodat hij in Bangkok kon wonen. Helaas heeft hij er niet lang van kunnen genieten omdat hij ongeveer 10 jaar later voor altijd verdwenen is tijdens een bezoek aan Malesië.

Bij binnenkomst zijn we verrast, we moeten een ticket kopen voor de tour en mogen niet op eigen gelegenheid rondlopen. Balen, maar het is even niet anders. We lopen door en krijgen een nummertje en tijd toegewezen. Het duurt nog ruim drie kwartier voordat onze groep vertrekt, dus we lopen eerst maar even een rondje door de tuin, dat mag wel op eigen gelegenheid. Verder bekijken we de winkel uitgebreid, want het is op het warmst van de dag en de airco staat daar lekker aan. En dan zoeken we een bankje in de schaduw en wachten we op de start van de tour.

De tour begint met het inleveren van al je spullen. Tassen en dergelijke mogen niet mee het huis in, maar laat je achter in een kluisje. Je camera mag wel mee, maar dit heeft totaal geen zin, want zodra je binnenkomt mag je geen foto’s meer nemen. Ze willen namelijk heel graag dat je de ansichtkaarten gaat kopen… We lopen door de verschillende ruimtes van de woning en krijgen uitleg over de verzamelde spullen. Zo zien we een theepot dit op het eerste gezicht niet open kan. Deze werd gebruikt voor de wijn, onder de kan zit een opening om de wijn in de pot te doen. Er zijn veel kunstobjecten waaronder verschillende Boeddhabeelden. Zonder hoofd, dus dat brengt ongeluk. Waarschijnlijk is hij daarom ook verdwenen, of lag dat nou aan zijn horoscoop? Een ding is duidelijk, Thaise mensen zijn behoorlijk bijgelovig. Ruim een half uur later staan we weer buiten, lichtelijk teleurgesteld. Het was niet wat we verwacht hadden. Gelukkig was Wat Saket de moeite waard en kunnen we met een voldaan gevoel richting ons tijdelijke huis.

Reageer op dit artikel

avatar
  Subscribe  
Abonneren op