Bangkok – Wat Pho: Tempel van de liggende Boeddha

Het weer in de delen van Vietnam waar we nog niet zijn geweest is bagger, dus tijd voor plan B: we gaan naar Thailand! We vliegen van Ho Chi Minh City met prijsvechter Vietjet Air, waardoor we natuurlijk wel weer een uur vertraging hebben. Je raakt er aan gewend. En we hebben nooit haast, dus dat scheelt. Bij aankomst in Bangkok staat er al een lange rij voor de immigratie. Je kunt een visum voor 30 dagen krijgen. In principe heb je daarvoor een bewijs nodig wanneer je Thailand weer verlaat, maar daar vraagt de immigratiemeneer niet eens naar. Hij bekijkt het paspoort, de ingevulde arrival- en departure card en voila, we hebben een stempel voor 30 dagen Thailand. Snel door naar de Airport Link Train die ons naar ons hotel brengt.

Bangkok, maaltijd, Nalin Kitchen, Backpackjunkies
Onze eerste maaltijd in Thailand: Pad Thai & Sweet Chili Curry @ Nalin Kitchen

Wat, wat en nog eens wat

Een zoektocht in de Lonely Planet levert een lijst aan bezienswaardigheden op. De eerste bezienswaardigheid die we gaan bezoeken is Wat Pho. Wat staat in dit geval voor tempel, en daar hebben ze er hier in Thailand heel veel van. De snelste weg naar Wat Pho gaat via het water, dus op naar de pier die zich vlak bij ons hotel bevind. Er zijn speciale toeristenboten die vooral heel handig zijn als je verschillende stukken gaat afleggen. Voor ons is de expresboot een betere optie. Deze wordt door de lokale bevolking ook gewoon gebruikt. De boot zit lekker vol, iets met bultje bultje kan nog meer bij, waar ze in heel Azië gek op zijn overigens. Je moet goed opletten, want de boot ligt niet lang stil bij de verschillende stops. Als je helemaal voorin zit en ineens bedenkt dat je er toch uit moet heb je een heel groot probleem.

Wij moeten stop nummer 8 hebben, maar die blijkt ineens aan de andere kant van de rivier te zijn. Omdat we niet zo heel veel zin hebben om te gaan zwemmen kiezen we er voor om te blijven zitten, zodat we in ieder geval aan de juiste kant van de rivier terecht komen. We moeten nu een stukje langer lopen dan gepland, maar komen hierdoor wel langs het Grand Palace. Het is hier superdruk, want er zijn nog steeds erg veel Thaise mensen die naar het paleis komen om de laatste eer te bewijzen aan de overleden koning. We zijn blij dat we het paleis niet als eerste hebben gekozen, die kunnen we voor nu beter overslaan. Rondom het paleis zijn allerlei tenten opgezet waar eten en drinken wordt uitgedeeld aan de Thaise bevolking. Het is wel heel bijzonder om te zien. We hebben op verschillende plekken de zwart-witte linten gezien en ongeveer de helft van de bevolking loopt nog steeds in rouwkleding., maar dit vormt echt de kern van alle rouwactiviteiten.

Wat Pho

Voorbij het paleis zien we dan eindelijk de bezienswaardigheid waar we voor gekomen zijn, Wat Pho. Deze tempel is vooral bekend om het grote liggende Boeddha beeld wat 46m lang is en 15m hoog. Het is de grootste en oudste Wat in Bangkok en bevat meer dan 1000 Boeddha beeltenissen. De tempel wordt gezien als de ontstaansplek van Thaise massage. Je kunt hier niet alleen een Thaise massage ondergaan, maar ook zelf leren hoe je dit moet uitvoeren. We kopen twee toegangskaartjes, waarmee we ook gelijk een gratis flesje water mogen ophalen. De eerste ruimte geeft uitleg over de tempel en het paleis wat ernaast ligt, maar het is een groot complex en heel veel informatie. Dat lezen we straks wel terug in de Lonely Planet. We komen op een plein waar een aantal borden staan met informatie en kaarten, waarvan één een looproute aangeeft. Dit is erg handig, want het complex is goot en je kunt alle kanten op. Op deze manier heb je een houvast en zie je alle hoogtepunten.

Bangkok, Wat Pho, Backpackjunkies

Het eerste hoogtepunt is de liggende Boeddha. Om naar binnen te mogen moeten de schoenen (weer) uit. Daarnaast worden er groene kimono’s uitgedeeld aan de mensen die zich niet aan de kledingvoorschriften hebben gehouden. We blijven ons verbazen over de mensen die aan komen lopen in überkorte shorts met een lekker kort hemdje. Je weet toch dat je een tempel gaat bezoeken? Die groene kimono hebben wij in ieder geval niet nodig, dus we doen onze schoenen uit en lopen naar binnen. Het Boeddhabeeld is extreem groot en neemt de hele ruimte in beslag. Je loopt er helemaal om heen en hier en daar zijn er inhammen waar je het beeld van dichtbij kunt bekijken.

We horen de hele tijd geluid en als we om het beeld heenlopen zien we de bron van het geluid. Je kunt een bakje met munten kopen die je vervolgens één voor één leeg gooid in een hele rij met grotere bakken. Dit zou geluk moeten brengen, of er in ieder geval voor moeten zorgen dat je de Nationale Postcode Loterij wint in januari, aldus de Nederlandse mevrouw voor mij. Dat laatste gaat in ons geval niet lukken, maar een beetje extra geluk is altijd welkom. En dus kopen we een bakje met muntjes en zorgen we er voor dat er ééntje in elke bak terecht komt. Als we weer buiten komen doen we onze schoenen weer aan om de rest van het complex te gaan verkennen.

Versieringen tot in de hemel

We komen in een ruimte met 4 grote pagoda’s die helemaal versierd zijn. Elke pagoda heeft een eigen stijl en kleurencombinatie. En toch past het als geheel ook bij elkaar. Rondom staan hele rijen met gouden Boeddhabeelden. Elke Boeddha heeft één of beide handen omhoog en bij de laatste zien we dat om de handen kransen met bloemen zijn gehangen. De tempels zijn hier niet slechts een toeristenattractie, maar worden ook bezocht door de lokale bevolking en monniken. We lopen op ons gemak rond en genieten van de rust, de kleuren, de versieringen. We zien iemand door een openstaand deurtjes schieten en zijn nieuwsgierig wat daar te zien is. Er staan wel allerlei gebouwen, maar deze zijn helaas allemaal dicht en/of afgesloten. Het lijkt erop of er normaal gesproken tentoonstellingen worden gehouden. Door weer een ander deurtje komen we op een open plein waar we een school zien zitten. Bijzonder om te zien dat deze gewoon in gebruik is, er wordt op dit moment les gegeven. We zoeken onze weg terug naar het centrale punt, want hier is voor ons verder weinig te zien.

Thaise warmte

Het wordt ondertussen al goed warm en zo laat is het nog niet eens. Iedereen zoekt de schaduw op en loopt dus van schaduw naar schaduw door het complex. In de tempels staan de ventilatoren te blazen om toch nog een beetje verkoeling te geven. Gelukkig hebben we makkelijke schoenen aan, want overal waar je naar binnen wilt moeten ze uit en dan weer aan. In sommige tempels zijn we de enige en voor andere tempels staat al een lange rij te wachten. We zien ook op verschillende plekken stoelen klaar staan, net of er binnenkort een grote ceremonie wordt gehouden. En overal zien we galerijen met Boeddha beelden, elke galerij weer in een andere houding. We hebben de Boeddha’s niet geteld, maar dat er hier meer dan 1000 te zien zijn geloven we direct. Als we het hele complex gezien hebben puffen we even uit op een bankje in de schaduw. Wat een verschil is dit weer met alles wat we tot nu toe gezien hebben tijdens onze reis.

Vlak bij Wat Pho zien we het punt van de ferry wat we eigenlijk zouden moeten hebben. Er zijn allerlei eettentjes en natuurlijk kun je hier ook de nodige souvenirtjes kopen. Ik koop een hele leuke rok die later toch een broek blijkt te zijn (iets met you ‘see what you want to see’). We kunnen hier een ferry naar de overkant pakken om daar dan weer verder te gaan met de expresboot. Aan de overkant bevind zich een andere grote tempel, Wat Arun, maar hij staat helaas helemaal in de steigers. Die bewaren we voor een later moment, we komen uiteindelijk toch weer terug in Bangkok. Wie weet is er dan iets meer te zien dan het staal van de steigers. De boten terug zitten al goed vol, waardoor we lang moeten wachten. We kunnen ook een kaartje kopen voor de toeristenboot, maar die is 3 keer zo duur. Uiteindelijk wordt er heel hard gewenkt dat we even een sprintje moeten zetten en mee mogen met de boot. Jeej, eindelijk op ons tijdelijke huis aan en afkoelen!

 

 

Reageer op dit artikel

avatar
  Subscribe  
Abonneren op